گفتگو و پرسش و پاسخ
گفتاورد

بهمن سرکاراتی

دوست داشتن ايران يعنى حرمت اين مرز و بوم كهن و مردم آن را نگه‏ داشتن، گذشته خود را خوار نشمردن، ميراث خود را از بين نبردن، و زبان پارسى را كه از اركان هويت ملى است، به الفاظ بيگانه نيالودن. دوست داشتن ايران، يعنى از مرزهاى ميهن خود در برابر تركتازى دشمنان دفاع كردن و از آن مهم تر، از مرزهاى ذهن و جان خود و ذهن و جان فرزندانمان در برابر تهاجم هاى فرهنگى محافظت كردن. دوست داشتن ايران، يعنى دل به مهر ايرانيان باختن و خود را به زى تازى و فرنگى در نياوردن، نام پسران خود را اسكندر و تيمور و اوكتاى و چنگيز ننهادن. دوست داشتن ايران، يعنى آزرم نياكان خود را نگه داشتن.

روانشاد دکتر  بهمن سركاراتى

تازه های تارنما
پیشنهاد ویژه
پذیرش آگهی

کتیبه 12 سطر به خط میخی پارسی راجع به حفر ترعه بین رود نیل و بحر احمر که در زیر کتیبه به خط و زبان ایلامی (عیلامی) هم کنده شده، بر یک طرف لوح سنگ سماق، در فاصله 33 کیلومتری از سوئز در مصر قدری به طرف غربی ترعه کنونی پیدا شده است. پشت آن به خط قدیم مصری، همان مضمون به طرز مفصل‌تری نقر گردیده است.

بند 1ـ خدای بزرگ [است] اهورامزدا، که آن آسمان را آفرید، که این زمین را آفرید، که مـردم را آفرید، که شادی را قرار داد [آفرید]، که داریوش را شاه کرد، که به داریوش شاه شهریاری را، که بزرگ [و] دارای اسبان خوب و مردان خوب است، ارزانی فرمود.

بند 2ـ من داریوش، شاه بزرگ [هستم]، شاه شاهان، شاه کشورهای دارای همه‌گونه مـردم، شاه در این زمین بزرگ دور و دراز، پسر ویشتاسپ، هخامنشی.

بند 3 ـ داریوش شاه می‌گوید: من پارسی هستم. از پارس مصر را گرفتم. فرمان کندن این ترعه را دادم، از رودخانه ‌[ای] به نام نیل، که در مصر جاری است،‌ تـا دریایی که از پارس می‌رود، پس آن ترعه کنده شد، چنان که فرمان دادم، و کشتی‌ها از مصر از وسط این ترعه به سوی پارس روانه شدند. چنان که مرا میل بود.

  • بازدید: 3089
 

دیدگاه خود را بنویسید



برگ نخست سنگ نبشته ها سنگ نبشته داریوش شاه در آبراهه سوئز
داستانزد ایرانی

چشم و دل سیر است

به مال و خواسته بی اعتنا و بلند نظر است

پیشنهاد
دیدگاه کاربران


سنگ نبشته داریوش شاه در آبراهه سوئز