میهن نما
میهن نما
گفتاورد

اسلامی ندوشن

اگر شاهنامه نبود کل ادبیات پارسی در جریانی دیگر سیر می‌کرد همه آثاری که بعد از شاهنامه به وجود آمده، پرتوی از شاهنامه را در خود داشت. شاهنامه افق بزرگی به روی ادیبان ما باز کرد و برای همین نیای ایران را باید به دو دوره پیش از شاهنامه و بعد از شاهنامه تقسیم کرد .شاهنامه در دوران بعد از خود تحولات زیادی ایجاد کرد به مردم ایران دل داد و اطمینان داد تا محکم روی پای خود بایستند.

محمدعلی اسلامی ندوشن

کاربردی
پیشنهاد ویژه

فريدون جنيدي معتقد است، زبان فارسي ضربه‌پذير نيست؛ اما جواناني كه به‌طرف فرهنگ غربي مي‌روند، مي‌توانند در زبان فارسي اختلال ايجاد كنند.
اين شاهنامه‌پژوه متذكر شد: زبان فارسي با ادبيات باشكوهش هميشه مانند رستم دستان و فردوسي بر فراز قله‌ي دماوند خواهد ايستاد، و اگر چه ميزان كم دانايي برخي جوانان در زبان فارسي مي‌تواند در اين زبان اختلال ايجاد كند، اما اين زبان همواره پابرجا خواهد ماند.
او درباره‌ي رواج الفباي لاتين در محيط اينترنت و در فضاي ارتباطات سيار، گفت: جهاني شدن اصلا بد نيست؛ اما زماني‌كه عده‌اي جوان به فرهنگ غربي رومي‌آورند، و از الفباي لاتين در محيط اينترنت و ... استفاده مي‌كنند، در زبان فارسي اختلال ايجاد مي‌كنند و من معتقدم كه اين اختلال را جوانان ايراني بر فرهنگ‌شان وارد مي‌سازند.
جنيدي با بيان اين‌كه دستگاه‌هاي دولتي اصلا مدافع زبان فارسي نيستند، گفت: مسؤولان ما اصلا به زبان فارسي توجه نمي‌كنند و تنها به مسائل خاصي توجه دارند.
اين استاد زبان‌هاي باستاني ايراني همچنين با انتقاد از عملكرد فرهنگستان زبان و ادب فارسي، اظهار داشت: بسيار بد است كه پس از سال‌ها، هنوز به وضع معادل‌هايي نامناسب مانند «درازآويز زينتي» به‌جاي «كراوات» مي‌پردازند.
او در ادامه از اظهار نظر افراد غيركارشناس در حوزه‌ي ادبيات ايران و زبان فارسي انتقاد كرد و گفت: افرادي كه هيچ مطالعه‌اي در زمينه‌ي فرهنگ ايران ندارند، حق اظهار نظر درباره‌ي زبان فارسي را ندارند.
جنيدي همچنين دليل معادل‌سازي نامناسب براي واژه‌هاي بيگانه در زبان فارسي را، به‌كارگيري افراد غيركارشناس عنوان كرد.

--------------------------------------- 
آبشخور: خبرگزاري دانشجويان ايران

  • بازدید: 2667
 

دیدگاه ها 

 
0 #1 نیما 09 تیر 1390 ساعت 19:46
با درود به ایرانیان
من می پندارم که واژه های پارسی با عربی نزدیکی خانوادگی ندارند و تنها به زور درون زبان پارسی راه یافتن. اما زبان های اروپایی ریشه خانوادگی دور دارند و از یک خانواده هستند. برای نمونه واژگانی را در زبان هند و اروپایی می بینید که ریشه یکسانی دارند و به ندرت از زبان دیگری وارد می شوند.برای نمونه برادر یا مادر یا دختر. بروید و ببینید در برخی زبان های اروپایی همه ی این واژه های یکسان است. بروید ببینید ایتالیایی به جوان چه می گوید. فرانسوی ها چه می گویند. ببینید انگلیسی ها به اسفناج چه می گویند به بد چه می گویند به در چه می گویند. به شکر چه؟ ابتدا واژه های عربی را باید زدود. آن هم واژه هایی که هیچ نیازی در زبان پارسی به آن ها نیست. چرا ما باید بگوییم من حیث المجموع و یا بسم الله الرحمن الرحیم و یا ان شاالله و یا الحمد الله و... پس از آن برویم واژه های اروپایی.
پاسخ دادن به این دیدگاه
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ از شما می خواهیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ پرسشهای خود را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه ها پس از بررسی (از 1 تا 72 ساعت) نمایش داده می شود.


برگ نخست زبان و گویش فريدون جنيدي: مسؤولان مدافع زبان پارسي نيستند
گفتگو و پرسش و پاسخ
داستانزد ایرانی

ابلهی گفت و احمقی باور کرد

گوینده و شنونده هر دو نادان و خوش باور هستند

پیشنهاد
دیدگاه کاربران


Your SEO optimized title