میهن نما
میهن نما
گفتاورد

بهمن سرکاراتی

دوست داشتن ايران يعنى حرمت اين مرز و بوم كهن و مردم آن را نگه‏ داشتن، گذشته خود را خوار نشمردن، ميراث خود را از بين نبردن، و زبان پارسى را كه از اركان هويت ملى است، به الفاظ بيگانه نيالودن. دوست داشتن ايران، يعنى از مرزهاى ميهن خود در برابر تركتازى دشمنان دفاع كردن و از آن مهم تر، از مرزهاى ذهن و جان خود و ذهن و جان فرزندانمان در برابر تهاجم هاى فرهنگى محافظت كردن. دوست داشتن ايران، يعنى دل به مهر ايرانيان باختن و خود را به زى تازى و فرنگى در نياوردن، نام پسران خود را اسكندر و تيمور و اوكتاى و چنگيز ننهادن. دوست داشتن ايران، يعنى آزرم نياكان خود را نگه داشتن.

روانشاد دکتر  بهمن سركاراتى

کاربردی
پیشنهاد ویژه

مردم روستا(جاورتن و روستاهاي همسايه) 2 ماه از زمستان را چله مي نامند،دوره اي 60 روزه كه از آغاز دي ماه سر مي گيرد و سرانجام در آغاز اسفند پايان مي پذيرد.البته اين پايان كار نيست چراكه اين چرخه ي 60 روزه خود به دو برهه ي 40 روزه (= چله بزرگ / آغاز ديماه تا 10 بهمن) و 20 روزه ( چله كوچك يا خرد / 10 بهمن تا آغاز اسفند) بخش ميشود.

آغاز چله ي كوچك يا خرد يعني دهمين روز از بهمن ماه همزمان است با جشن باشكوه و كهني كه در ادامه به بررسي چندوچون آن مي پردازيم؛جشن سده؛جشني كه پيشينه اي بس كهن در فرهنگ والا و ديرنده ي ايرانزمين دارد و در گويش جاورتني با لغزشي آشكار سره خوانده مي شود.اين جشن برخلاف آن چه برخي از پژوهشگران مي انديشند و مي نويسند جشني كاملا ملي و ميهني است يعني هيچ گونه وابستگي اي به هيچ دين و آيين خاصي ندارد بلكه همچون نوروز برخاسته از ژرفاي جامعه ي ايراني است.چرائي برگزاري اين جشن هم اين است كه به باور ايرانيان كهن با پايان يافتن چله ي بزرگ - كه اوج سرماي استخوان سوز زمستان است - زمين اندك اندك رو به گرمي مي رود. يا به گفته ي مردمان ده ( جاورتن):زمين از خودش گرم ميشود.نكته اي كه امروزه با روشها و برهانهاي دقيق علمي اثبات شده است كه ما از بازگفت آن چشم مي پوشيم.به هر روي ايرانيان و همسو با ايشان مردم روستاي جاورتن به پاس اين فرخندگي ارجمند در چنين روزي بر بام خانه هاي خود آتش مي افروزند و گرداگرد آن به خواندن سرودهاي محلي و ايراني گوناگون مي پردازند ... البته آنچه پرس و جوهاي من بدست مي دهد اين است كه اين آيين نيك در گذشته هاي نه چندان دور (شايد كمتر از 5 سال پيش) با شور و شكوه بيشتري برگزار مي شده است.چنان  كه مردمان ده پيش از تاريك شدن هوا با ريسمان و تيشه و داس به دامن دشت و صحرا مي رفته اند و هيزم ويژه ي اين روز را _ كه آنهم سره نام دارد- مي چيده اند و به روستا مي آورده اند،روي پشت بام كمتر خانه اي هم آتش روشن نمي شده و كمتر كسي هنگام زبانه كشيدن آتش در خانه مي مانده است.

فرستنده نوشتار به مهرمیهن : مجتبی - بن مایه : javartan.blogfa.com

  • بازدید: 1715
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ از شما می خواهیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ پرسشهای خود را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه ها پس از بررسی (از 1 تا 72 ساعت) نمایش داده می شود.


برگ نخست ایران امروز جشن سده در روستاي جاورتن
گفتگو و پرسش و پاسخ
داستانزد ایرانی

تعارف اومد نیومد دارد

تعارف بیش از اندازه و ظاهری دردسر ساز است و چه بسا آدمی را به کاری که دوست ندارد ، وا می دارد.

پیشنهاد
دیدگاه کاربران


Your SEO optimized title