میهن نما
میهن نما
گفتاورد

نشان دوست نیکو آن است که خطای تو را بپوشاند، تو را پند دهد و رازت را آشکار نسازد

پورسینا

کاربردی
پیشنهاد ویژه

خدايا، به خورشيد گيتي‌فروز

به پرتو فشانيش در نيمروز

به ماه و به بازيگريهاي ماه

كه تاريك و روشن كند بزمگاه

به صبح درخشان كه آرد اميد

ز دل تيرگيها كند ناپديد

به هنگام شب، گاه راز و نياز

كه ره سوي مشكوي يار است باز

به جان و به جاني كه جان آفريد

خدايي سخن در زبان آفريد

به روح اديبان اين مرز و بوم

كه از حد چين تا به اقصاي روم،

پيام خرد، سرّ دل، راز عشق

نشانهاي شهر پرآواز عشق،

به نظم و به نثر دري گفته‌اند

دُر لفظ را بس نكو سفته‌اند،

به شعر تر رودكي عزيز

كه «آمو» شد از نغمه‌اش مشگ‌بيز،

به ايمان فردوسي پاكزاد

كه دل را به مهر علي كرد شاد،

به زهد نظامي جادو سخن

«سخندان پرورده، پير كهن»،

به عرفان پرماية مولوي

نوابخش ني با دم عيسوي،

به پيغام پير نصيحت‌گذار

امير سخن، سعدي نامدار،

به عشقي كه حافظ از او نام يافت

به دوْري كه از گردشش كام يافت،

جهان را سراسر ز لفظ دري

عطا كن نشاط زبان‌آوري

فزون كن به عالم شكرخند را

روايي ده اين پارسي قند را

سخن‌پروران را همي يار باش

تو خود پارسي را نگهدار باش

خدايا، به گَردان سپهر بلند

به مردان صاحبدلِ دردمند،

به نون و قلم، روشنان فلك

به تسبيح و تقديس جمع ملك،

خردباوري، عشق‌ورزي ناب

به ايرانيان بخش از شيخ و شاب

خرد را بياور به ديدار عشق

نما غرقه ايران در انوار عشق

جهان ساز آگه ز پيغام او

ز داد و دهش، حكمت عام او

ز ميراثش از علم و فن و هنر

كه مانده‌ست بر جا در اين بوم و بر

رقم چون زدي ماندگاري او

به دور فلك پايداري او،

بر و بومش آراستي چون جنان

نمودي جواني او جاودان،

دماوند رمزي شد از صولتش

درفش وي از عزت و شوكتش

ز لطف تو ايران پرآوازه گشت

كهن گفته‌هايش همه تازه گشت

در اين سرزمين مردمي بي‌نياز

عزيزند و آزاده و سرفراز

سخنهايشان جمله نغز است و ناب

درخشنده مانندة آفتاب

به جانند و دل در پي راستي

گريزنده‌اند از كژي، كاستي

پيام‌آور صلح و مهرند و داد

جهان را بدين‌گونه خواهند شاد

تو اي نازنين ميهن، اي خاك پاك

ز انوار حق چهره‌ات تابناك

منم مر تو را اي كهن مهد، پور

ز مهر تو دارم سري پر ز شور

دو دست نيايش فراز آورم

به درگاه ايزد نياز آورم:

«خدايا، نگه دار اين مِهر شهر

ز اهريمنان و از آسيب دهر

كلَه گوشه‌اش را به خورشيد ساي

به شادان دلش شادي جان‌فزاي»

سپس سرخوش از لطف پروردگار

كنم رو به ايران پرافتخار:

ايا گاهوار عزيزان من،

تو اي ايزدي مرز، ايران من،

جهان تا جهان است، آباد باش

بر و بوم مردان آزاد باش

..................


شادروان دكتر حسن حبيبي

  • بازدید: 3021
 

دیدگاه ها 

 
+3 #1 ARASH 10 بهمن 1392 ساعت 01:26
درود بر ایران و ایرانی. زنده باد وطن پرستان بیدار دل. درود بر دکتر حسن حبیبی. روحشان شاد.
پاسخ دادن به این دیدگاه
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ از شما می خواهیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ پرسشهای خود را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه ها پس از بررسی (از 1 تا 72 ساعت) نمایش داده می شود.


برگ نخست چکامه چامه های میهنی ايزدي مرز ايران من
گفتگو و پرسش و پاسخ
داستانزد ایرانی

آبمان در یک جوی نمی رود

با همدیگر همداستان نیستیم - تفاهم نداشتن

پیشنهاد
دیدگاه کاربران
  • دریافت کتاب انسان کامل عزیزالدین نسفی
    سلام ممنون از شما من منطق و طیر و اسرار نامه عطار نیشابوری رو صد بار خوندم اما هنوز نتونستم به گفته فریدون مشیری گرگ درونم رو بکشم و به وادی عشق پا بذارم ولی کسی رو دارم که تو این راه کمکم میکنه و خوشحالم که دانستن این حقیقت رو آشکارا به عاشقان این راه هدیه کردید نمایش / پاسخ
    فرستنده : درویش


Your SEO optimized title