آیا نام هایی همانند طهمورث که در شاهنامه نیز به کار رفته اند، از واژگان تازی هستند؟

+1 تراز
147 بازدید
آغاز گفتمان فروردین 17, 1395 در زبان و گویش از سوی ورجاوند (739 تراز)
برچسب گذاری دوباره فروردین 22, 1395 از سوی
درود بر شما

      آیا نام هایی همانند طهمورث ، کیومرث و... که گاهی به گونه دیگر نیز می نویسند ، از واژگان تازی هستند؟

3 پاسخ

0 تراز
پاسخ داده شده فروردین 18, 1395 از سوی فرزند ایران (2,069 تراز)
ویراست در فروردین 18, 1395 از سوی فرزند ایران
درود بر شما

این نام ها ریشه در زبان های اوستایی و پهلوی دارد و 100% ایرانی است . از آنجا که نویسندگان پسین شاهنامه زیر نفوذ زبان عربی بوده اند گاه گاه برخی واژگان را با ط ظ ودیگر حروف عربی نوشته اند .

واژه ی طهمورث در شاهنامه ی استاد خالقی مطلق به گونه ی طهمورت آورده شده است و درست هم می باشد .

واژه کیومرث نیز به گونه ی گیومرت می باشد که به معنی زنده ی میرا یا جاندار میرا (زنده ای که خواهد مرد ) می باشد که ویژگی مردم (آدمی) است .

این نام ها همگی در خدای نامه باستانی ایران بوده است و پس از رسیدن به دست فردوسی بزرگ در شاهنامه آورده شده است و پیوندی با زبان تازی ندارد .
دارای دیدگاه فروردین 22, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,544 تراز)
گیومرت  = زیوندۀ ی میرا Gayomart
+1 تراز
پاسخ داده شده فروردین 22, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,544 تراز)
طهمورث اندر اوستایی taxmaurupa است. اوروپه همان روباه است. بخش نخست را اندر واژۀ رستم rutstahm نیز توان دیدن.
دارای دیدگاه مهر 19, 1398 از سوی مرزبان (156 تراز)
درست است که اروپه همان روبه است  جز اینکه  نام تهمورث  و روپه بسیار از هم دورند تهمورث در اوستا به راستی تخمونرث نر نیرومند است و چه بسا همان است که  سرمت  و ایرون انرا نرث خوانند و داستان  مردم خود دانند چون شاهنامه
0 تراز
پاسخ داده شده مهر 19, 1398 از سوی مرزبان (156 تراز)
بله واژگان پارسی هستند  اهر کس که این واژگان را با ت یا هرچه دیگر نوشته است  از نادانی اوست چرا که در زبان پارسی باستان  این واج بوده است و ذال بوده است و چه بسیار که پ را ف میگفتند و گ را ج به ژاژخایان یافه سرا ننگر  که هر چیز را با کینه اشتری خود به  تازیان  میبندند  گویی کورند که سنجیدن گوییم و نه سنگیدن و کرند که  ژرمنان  ساکسونی پدر را فادر میگویند - و گویی ابستا نخوانده اند و سخن داریوش نشنیده اند که گوید - داریوش خشایا ثیا  منا پیتا ویشتاپه - این ابلهان بودند که پارث را پارت نوشتند تا ایرانیان ندانند که پارث همان پارس است و دویی و جدایی افکندند بین پارسیان - همه خاک بر سر خود میکنند و گناه و پادافرهش به گردن تازیان اندازند این ابلهان پس از ویرانی همه چیز به ویرانی کاخ بلند شاهنامه کمر بسته اند و از کینی که  تازی دارند مادر و پدر خود را نیزه میزنند

گفتمان های پیشنهادی

407 پرسش / گفتمان

421 پاسخ

228 دیدگاه

83 کاربر



...