دین در شاهنامه...

و دیگر بگویش که ترس خدای                 بباید که باشد به هر دو سرای

چو آنرا بود روز پیری امید                    نگردد سیه موی گشته سپید

******************

بترس از خداوند جان و روان                 که هست او توانا و ما ناتوان

گر ایدر نگیردت فرجام کار                  بگیرد به پاداش روز شمار

******************

خدای جهان گر دهد گنج و رخت            چو بیداد جویی بگیردت سخت

******************

اگر زو شناسی همی خوب و زشت         بیابی به پاداش خرم بهشت

******************

پرستیدن دین به است از گناه              چو باشد کسی را بدین دستگاه

******************

کسی کو نگردد به روز شمار               مر او را تو با دانش و دین مدار

بکوشش بجوییم خرم بهشت                 خنک آنکه جز تخم نیکی نکشت

خداوند بخشایش و راستی               گریزنده از کژی و کاستی

******************

ز گینی به یزدان پناهید و بس                   که دارنده اویست و فریاد رس

بدو نیکوییها به افزون کنیم                 ز دل کینه و آز بیرون کنیم

گر ایدونکه نیرو دهد کردگار               به کام دل ما بود روزگار

******************

چنان آفریند که خواهد همی             نه افزود و هرگز نکاهد همی

******************

به یزدان رسی شاه و کهتر یکیست          کسی را جز از بندگی کار نیست

******************

ادامه بیت ها به زودی افزوده می شود ...