میهن نما
میهن نما
گفتاورد

عزیزاله جوینی

شاهنامه تنها کتابی است که در آن هیچ اختلافی دربارة مذاهب و ادیان نیست؛ فردوسی هرگز به دین کسی اهانت نکرده و آن را خوار نشمرده است .شاهنامه کتابی است که در حقیقت سند ایران و هم تاریخ این کشور است. این کتاب را باید خواند و یاد گرفت و جزء وظایف ملّی خود دانست و در حوزه ها و دانشگاه ها به آن کتاب جایگاهی ویژه داد،

روانشاد عزیزاله جوینی

کاربردی
پیشنهاد ویژه

نظامی در دیباچه‌ی کتاب لیلی و مجنون آرزو و دعا می‌کند که پسرش بدان جا از هوشیاری و سرفرازی برسد که بتواند شاهنامه خوانی کند!

دارم به خدا امیدواری                 کز غایت ذهن و هوشیاری

آنجات رساند از عنایت                  کآماده شوی به هر کفایت

هم «نامه‌ی خسروان» بخوانی           هم گفته‌ی بخردان بدانی

(نامه‌ی خسروان: شاهنامه)

همانگونه که می بینید پایگاه شاهنامه در میان سخن دانان و سخنسرایان ایران زمین بسیار بلند و ارجمند بوده است ، نظامی در بخشی دیگر نیز اشاره ای به فردوسی بزرگ و شهنامه می کند .

در آغاز اقبال‌نامه - بخش نخست اسکندرنامه - در داستان سرودن کتاب می‌گوید خضر پیامبر را دیدم که به من گفت: شنیده‌ام می‌خواهی داستان خسروان را بگویی. دانای پیشینه، که منظور فردوسی توسی است، دُر این کار را سُفته است. تو همان حرف‌های او را مزن که در یک دُر شایسته نیست دو سوراخ باشد.

شنیدم که در نامه‌ی خسروان         سخن راند خواهی چو آب روان

مگوی آنچه دانای پیشینه گفت         که دَر دُر نشاید دو سوراخ سفت

...........................


راهبر این نوشتار شهربراز می باشد.

  • بازدید: 2370
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ از شما می خواهیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ پرسشهای خود را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه ها پس از بررسی (از 1 تا 72 ساعت) نمایش داده می شود.


برگ نخست پژوهش شاهنامه خوانی،آرزوی نظامی برای فرزندش
گفتگو و پرسش و پاسخ
داستانزد ایرانی

پیش قاضی و معلق بازی؟

ما خودمان از همه چیز آگاهیم . در پیشگاه ما نمایش در می آوری ؟

پیشنهاد
دیدگاه کاربران
  • دبیره ی امروز ما، الفبای عربی یا الفبای آریایی؟
    نخست باید اعتراف کنم که اطلاعاتی که داده شده بسیار جالب و آموزنده بود. اما چند نکته را به عرض خوانندگان میرسانم شاید کمی جای تٱمل برای آنها باشد. اول این که حروف الفبا یا رسم الخط فقط یک قرارداد است برای این که سایر افراد بتوانند منظور نویسنده را متوجه شوند. این که این قرارداد چه اسمی دارد، از کجا آمده، ارزش و اهمیت زیادی ندارد و مهمتر از آن آشنایی با زبانی است که آن متن بدان نواشته شده است. برای مثال اکثر مردم اروپا از حروف لاتین برای نوشتن استفاده میکنند اما هرگز یک آلمانی وقتی متنی به زبان اس... نمایش / پاسخ
    فرستنده : فرزندی از ایران


Your SEO optimized title