"خشت نخست خانه ی ایران " در شهر دوشنبه تاجیکستان گذارده شد . آیین آغاز ساخت خانه ی ایران در تاجیکستان بوسیله ی جانشین رییس جمهوری در شهر دوشنبه پایتخت این کشور برپا گردید . این کاری بود که خیلی پیشتر از اینها می بایست انجام می شد . اما باید با این مثال خود را دلخوش کنیم که : هرگاه ماهی را از آب بگیریم تازه است !

رییس دفتر رییس جمهور در این دیدار به نکته مهمی اشاره کرد : ما باید برای گسترش زبان مشترک خود ( پارسی) تلاش به خرج دهیم و افزود : در آینده خواهیم کوشید زبان پارسی را در ردیف پنج زبان بین المللی در آوریم . این گفته سخنی است درست و آرمانی و نیکوست و به جا و از سوی دیگر باید بدانیم که زبان پارسی که در گذشته ای نه چندان دور به زبان ارتباطی در قاره پهناور آسیا بوده , امروز نیز از توان بالایی برای انجام این رسالت تاریخی برخوردار است .
در حالی این سخنان گفته می شود که گویندگان و خبرنگاران صدا و سیمای کشور که خود را "رسانه ملی " می نامند , به جای زبان راستین نوشتاری و گفتاری , زبان محاوره ای را به کار می گیرند . این خطای دانسته یا ندانسته , می تواند زیان های بسیاری را بر زبان پارسی وارد کند و آن را از جایگاه و پایگاه فخیم ترین زبان این روزگار , به جایگاه گویش مردم وکوچه و بازار فرو کشاند .
راستی , این امر روشن و آشکار بر گردانندگان صدا و سیما , ناشناخته است ؟ یا قصد بر این است در زمانی که مدیران سطح بالای جامعه از بالا کشیدن زبان پارسی در سطح پنج زبان بین المللی جهان سخن می گویند , آن را در حد محاوره مردم کوچه و بازار , فرود آورند ؟!! اگر گویندگان رادیو و تلوزیون , " را" را " رو "  - " می گوید " را " می گه " و ... تلفظ کنند , باید بدانند که تنها خود را به مسخره می گیرند و کم دانشی خود و گردانندگان دستگاه را آشکار می کنند و بس !

در همین زمینه به پیوندهای زیر بنگرید :

پاسداشت زبان پارسی به سبک امروزی !

زبان مادری ما در حال نابودی