میهن نما
میهن نما
گفتاورد

هر که ناموخت از گذشت روزگار

هیچ ناموزد ، ز هیچ آموزگار

رودکی سمرقندی

(چنانکه  امروزه می گویند : مردمانی که تاریخ خود را نشناسند ، محکوم به تکرار آنند)

کاربردی
پیشنهاد ویژه

با هر دین یا باوری، ارج، پاسداری و زنده نگاهداشت زبان نیاکانمان یک  هـَرگ [خویشکاری] بدون چون چرا، بایسته و نیازین است .

هر ایرانی خردمند، دانا و آگاه می داند که  با ارزشترین شناساننده کیستی و فرهنگ مردم یک کشور، زبانشان است.

کوتاهی، لختی و سستی درکوشش برای نگاهداری این گنجینه ی گرانبها و گرانسنگ گناهی بزرگ و نابخشودنی است.

زبان زیبای پارسی سده های بیشمار نه تنها از دشمن گزند و آسیب فراوان دیده،  شگفت و اندوهبارکه ایرانی نیز با بی مهری، دشمنی و نابخردی « او» را، زبان زیبای خویش را،  لگد مال کرده است.

او، زیرا این زبان توانمند، زنده است و زنده خواهد ماند.

 کوتاهی، تن پروری، رویگردانی،  سخنان دلسرد کننده، ریشخند و نیشخند،  نا روا، ناپذیرفتنی و نابخردی است.

بر ماست بکوشیم،  با جان و دل، با پشتکار، با آگاهیدن دوستان و نزدیکان، با دلگرمی و یاری بیکدیگر و انگیزش و امید، ازهمین امروز« پارسی نویسی » را بیاغازیم.

زبان مادریمان را از زیر لگدهای خشمگین، بد سگال و بد خواه بیرون بکشیم.

زبان زیبای پارسی را از پرپر شدن و سرازیری به پرتگاه، باز داریم.

پاسداری از زبان و فرهنگ سزا و از نخستین هده ی [حق] مردم هر سرزمین است، نکوهشی در این کار نخواهد بود.

پارسی نویسی، ارجمندی به  فردوسی بزرگ و هم چنین دیگر دلسوزان زبان پارسی است، که زندگی خود را در این راه گذاشته اند.

" ریشخند گرفتن زبان مادری! خود شما نامی بر آن بگذارید".

" زبان، راستی را بیاراسته

خرد چیره کرده اَبـَر خواسته. فردوسی."

" اگر پهلوی را ندانی زبان

به تازی تو اروند را دجله خوان.فردوسی."

...........................................................

فرزاد

  • بازدید: 122
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ از شما می خواهیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ پرسشهای خود را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه ها پس از بررسی (از 1 تا 72 ساعت) نمایش داده می شود.


برگ نخست زبان و گویش دلسوزی برای زبان پارسی
گفتگو و پرسش و پاسخ
داستانزد ایرانی

آب از سر گذشتن

نا امید شدن


پیشنهاد
دیدگاه کاربران
  • دبیره ی امروز ما، الفبای عربی یا الفبای آریایی؟
    نخست باید اعتراف کنم که اطلاعاتی که داده شده بسیار جالب و آموزنده بود. اما چند نکته را به عرض خوانندگان میرسانم شاید کمی جای تٱمل برای آنها باشد. اول این که حروف الفبا یا رسم الخط فقط یک قرارداد است برای این که سایر افراد بتوانند منظور نویسنده را متوجه شوند. این که این قرارداد چه اسمی دارد، از کجا آمده، ارزش و اهمیت زیادی ندارد و مهمتر از آن آشنایی با زبانی است که آن متن بدان نواشته شده است. برای مثال اکثر مردم اروپا از حروف لاتین برای نوشتن استفاده میکنند اما هرگز یک آلمانی وقتی متنی به زبان اس... نمایش / پاسخ
    فرستنده : فرزندی از ایران


Your SEO optimized title