میهن نما
میهن نما
گفتاورد

هوشنگ طالع

ما امروز بايد به اين نتيجه برسيم كه تنها دوست ملت ايران در سرتاسر اين جهان، ملت ايران است يعني ما نه دوست هميشگي داريم، نه دشمن هميشگي. بسته به حركاتي كه مي كنيم و بسته به منافع ملي ما در آن زمان، اينها مي توانند تغيير كنند. چيزي را بايد بدانيم كه تنها ياور ما ملت ايران است. حالابايد راه هايي در پيش بگيريم كه با اين ملت در آشتي كامل و صلح و صفاي كامل به سر ببريم. هويت ملي خود را بازيابي كنيم. اين عاملي است كه اين ملت را تا امروز نگه داشته است.

دکتر هوشنگ طالع

کاربردی
پیشنهاد ویژه

سره نويسان برای سره كردن يک واژه در يک گزاره،به دنبال واژه نامه های گوناگون رفته و از درون آنها،واژگان همسنگ را يافته و آن را به كار مى برند.با اينهمه گاهى همسنگ اين واژگان به هيچ روی گويا و هماهنگ با گزاره (جمله) نيست،حتى با دگرگون كردن و كم و زياد كردن گزاره هم به برآيند دلخواه نمى رسند؛ چرا؟چون واژگانى كه بيش از هزار سال پيش به پارسى آمده اند، اينک افزون بر مانى (معنى) بنيادين خود، مانى های ديگر هم به خود گرفته اند كه در هيچ واژه نامه ای نوشته نشده است.

http://www.mehremihan.ir/images/stories/F1/parsi-negaresh2.jpg

برای بازنمودن اين گفتار به يک نمونه مى پردازيم؛

را برمى گزينيم و مى خواهيم همسنگ آن را بنويسيم. در واژه نامه های گوناگون به اين همسنگ ها برای آن برمى خوريم: « اتفاقاً » واژهٔ

اتفاقاً: ناگهانى، ناگهان، بناگه، ناگرفت // بى پيشينه// همداستان // همگى، همگان // يكباره

خوب اين همسنگ ها بسيار درست هستند، پَن (ولى) آيا همه اين ها بس است؟

پاسخ نه، چرا؟ به اين گزاره نگاه كنيد:

پرسش: بهزاد پسر تيزی نيست.

پاسخ: اتفاقاً! بهزاد پسر بسيار تيزی است و پارسال هم شاگرد يكم شد.

با واژگانى كه در بالا نوشته شد، بسيار ناهنجار است. « اتفاقاً » در اينجا جايگزين كردن

در گذر زمان و ساليان دراز به خود گرفته است، بگرديم. در اينجا « اتفاقاً » پس بهتر است به دنبال مانى های (معنى های) ديگری كه واژه

هم جايگزين كرد. « هرگز » و « به هيچ روی » را مى توان با واژگان « اتفاقاً » مى بينيم كه

پس سرهٔ گزاره بالا را مى توان بدينگونه نوشت:

پرسش: بهزاد پسر تيزی نيست.

پاسخ: هرگز! بهزاد پسر بسيار تيزی است و پارسال هم شاگرد يكم شد.

پس اين مانى ها در كنار مانى های نوشته شده چنين هستند:

اتفاقاً:... // همچنين // به هيچ روی، هرگز

اين نكتهٔ بسيار مَهندی است كه نويسندگان و سره نويسان بايد به آن بيشتر و بيشتر بنگرند و تنها به واژه نامه های پيرامون بسنده نكنند. گرچه

خودسرانه هم نبايد كار كرد، چون چه بسا به جای سودمندی، زيان هم به زبان پارسى مى رساند. اين نكته بايد بسيار موشكافانه بررسى شود، و

نيازمند خواندن فراوان نسک های امروزين و خوب چيرگى هنرمندانه به زبان پارسى امروزين است.

..................................

سيامک قديمى - واژه نامه ی پارسی سره

  • بازدید: 299
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ از شما می خواهیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ پرسشهای خود را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه ها پس از بررسی (از 1 تا 72 ساعت) نمایش داده می شود.


برگ نخست زبان و گویش برابرگزينى هشيارانه برای واژگان بيگانه
گفتگو و پرسش و پاسخ
داستانزد ایرانی

آنجا رفت که عرب نی انداخت

اشاره به بازنگشتن و از دست رفتن

پیشنهاد
دیدگاه کاربران
  • دبیره ی امروز ما، الفبای عربی یا الفبای آریایی؟
    نخست باید اعتراف کنم که اطلاعاتی که داده شده بسیار جالب و آموزنده بود. اما چند نکته را به عرض خوانندگان میرسانم شاید کمی جای تٱمل برای آنها باشد. اول این که حروف الفبا یا رسم الخط فقط یک قرارداد است برای این که سایر افراد بتوانند منظور نویسنده را متوجه شوند. این که این قرارداد چه اسمی دارد، از کجا آمده، ارزش و اهمیت زیادی ندارد و مهمتر از آن آشنایی با زبانی است که آن متن بدان نواشته شده است. برای مثال اکثر مردم اروپا از حروف لاتین برای نوشتن استفاده میکنند اما هرگز یک آلمانی وقتی متنی به زبان اس... نمایش / پاسخ
    فرستنده : فرزندی از ایران


Your SEO optimized title