میهن نما
میهن نما
گفتاورد

هر زمان دشمنان تاخته‌اند اخگرهاي فرو نهفته در خوي و منش ما ايرانيان بيش از پيش پرشرار افروخته شده است.ما در خاكستر نمانده‌ايم مانند بسياري از مردمان و كشورهاي جهان كه از پهنه تاريخ زدوده شده‌اند. من ايران را به ققنوس تشبيه كرده‌ام؛ چرا كه چندين ‌بار ايران از درون خاكستر خود برخاسته است و همچنان پرشور جهان را افروخته است.

میرجلال الدین کزازی

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
زبان و گویش وزوانیان هنوز به زبان پهلوی ساسانی سخن می گویند !
میانگین امتیار کاربران: / 13
بسیار بدبسیار خوب 

برای بسیاری از ایرانیان و جهانیان شگفت است که بدانند هنوز هم یادگارهایی از زبان پهلوی ساسانی که بن مایه و ریشه ی زبان پارسی امروزی است ، در شهری از ایران زمین روان است و مردمان آن سرزمین به زبان کهن نیاکان خود سخن می گویند !

وزوان شهری است از توابع میمه که در ۱۰۰ کیلومتری شمال اصفهان در مسیر جاده ارتباطی اصفهان-تهران قرار دارد. از لحاظ تقسیمات کشوری تابع شهرستان شاهین‌شهر و میمه و بخش میمه است و به فاصله سه کیلومتری مرکز بخش که شهر میمه است واقع شده‌است.

مردم اين منطقه تا حدودي در فرهنگ و تمدن هماهنگي دارند و به زباني سخن مي گويند كه خود شاخه اي از زبان پهلوي ساساني و پارسيك جنوبي است و محققين و پژوهشگران نيز سمنان و بخش هايي از كاشان و اصفهان را از يادگار هاي زبان پهلوي (پارتى) مي دانند پيش از زمان پيدايش در زمان ساسانيان زبان مردم ايران زبان پارسيك يا پهلوي ساساني بوده و اين لهجه اي از زبان پهلوي اشكاني به شمار مي‌رفت كه در جنوب ايران رواج داشت. لذا پيش از اسلام چون اين سرزمين به استان فارس نزديكتر بوده بنابراين به همان لهجه پهلوي اشكاني سخن مي راندند و مي توان گويش كنوني مردم اين سامان را بازمانده ي زبان پارسيك يا پهلو ي ساساني دانست.

سیاری از واژگان مستعمل در این گویش با زبان های باستانی ایران مشابهت هایی دارد که نشان از انشعاب این گویش از زبان های باستانی رایج در خاور میانه و وسعت تاریخ آن دارد و می تواند خود دلیلی بر اثبات غنای تاریخی شهر وزوان باشد.

آروس: (ãrüs) این واژه به معنی عروس است. این واژه از ریشه اوستایی اَرِزَ به معنی سپید است که به معنای آراسته و زیبا نیز به کار می رود.

کووَه: (küa) به معنای سگ است و با واژه سِپاکو یا اِسپَکو که در زبان مادها نام سگ ماده است، هم پیوند است.

کیَه: (kiya) در این گویش به معنای خانه است و هم ریشه با کَتِه در اوستایی و کَتَی یا کَتَک در پهلوی اشکانی.

هُشکَه: (huška) به معنای خشک و همان هُشکَه در زبان های پارسی باستان و اوستایی است.

هاما: (hãmã) ضمیر اول شخص جمع ما است و دگرگون شده واژه hãmã در پارسی میانه است.

وَس: (was) بس. و همانند was در زبان پارسی میانه است.

هِندَه: (hendah) هستند. هم پیوند با tidah در پارسی باستان است.

جَن: (jan) زن. هم پیوند با jani در زبان اوستایی است.

وارون: (vãrün) باران. هم ریشه با vãrãn در زبان پهلوی و هم پیوند با واژه وارونا خدای آسمان بیکران، از خدایان گهن نژاد آریاست.

آرت: (ãrt) آرد. هم پیوند با واژه artak در زبان پهلوی است.

اِور: (ewr) ابر. هم ریشه با واژه awr در زبان پهلوی است.

واج: (vãj) صدا زدن و سخن گفتن. همانند واج در زبان پهلوی و واچ در زبان اوستایی است.

اِستِرَه: (sterah) ستاره. هم ریشه با stãrak در زبان پهلوی است و هم پیوند با زبان های هند و اروپایی، هم ریشه باstãr در زبان انگلیسی است.

گُرد (gord) بزرگ. هم ریشه با gouru در زبان اوستایی به معنی بزرگ و سنگین.

دوم (doum) صورت. هم ریشه با daiman در اوستایی به معنی صورت و رخساره.

 

بن مایه های نوشتار :

نوشتار گویش پهلوی ساسانی - نگارش : حسين بهاري ورزنه

نوشتار گویش وزوان - نگارش : سيدرضا حسيني پور - تارنگار : http://vaz-van.blogfa.com

  • بازدید: 4911
 

دیدگاه ها 

 
+2 #1 بهرام 21 اسفند 1392 ساعت 20:31
نام ابیانه را جا انداختید
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+1 #2 Behnevis Reza 14 مهر 1393 ساعت 18:22
مقاله خوبی بود. در ضمن بهتر است بدانید که نخستین کار علمی‌ در این زمینه را در حدود ۳۰ سال پیش استاد محترم آقای دکتر جامی‌ شکیبی با همکاری استاد خانم ملک قلیزاده وزوانی به انجام رساندند که در مجموعه آثار بسیار نادر زبانشناسی به حساب میروند. زبان وزونی زبانی است ترکیب یافته از زبانهای اوستایی و پهلوی میانه (اشکانی و ساسانی).
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+1 #3 محمد اورنگی 20 آذر 1393 ساعت 20:21
باسلام اکثر گویش فعلی مردمان خورزوق درشمال اصفهان بازبان اوستایی تشابه که زبان دینی مذهبی بوده کامل دارد نمونه بئشزب (توانا وقادر)که دراوستا همین واژه پزشک میباشد هیشت (دورکردن پرندگان بخوبی)معادل واژه اوستایی وواژه ویتر (بیماری دورباد) ویتران (عبورازمرگ) مشابه اوستا یاواژه سارتمب (سرنگهدار-ستون حائل ) یا واژه ویژدوری(گیاه سخت وریشه دار)معادل واژه اوستای وژدوری والی اخر
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+5 #4 لیلا عنایتی 21 اردیبهشت 1394 ساعت 23:34
تمام واژهایی که مثال آوردید درزبان کردی هم بصورت همان گویش اوستایی استفاده میشه
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+2 #5 علی امیری 08 امرداد 1394 ساعت 04:01
گفتاورد لیلا عنایتی:
تمام واژهایی که مثال آو
ردید درزبان کردی هم بصورت همان گویش اوستایی استفاده میشه




کاملا درست است به کردی بگی اینها را می فهمه
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+3 #6 سهراب ب 18 آبان 1394 ساعت 11:58
با سلام واحترام
گويش لارستاني نيز تمامي واژه هاي عنوان شده يا با همين سبك بيان ميكن ويا با كمي تغيير بصورت محاوه بكار مي گيرد ضمنا صرف افعال بكار برده نيز همانند پهلوي ساساني امروزه كاربرد دارد
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+1 #7 از شرق اصفهان 24 آذر 1394 ساعت 12:04
این که تو ورزنه هم هست.
چیز جدیدی نیست.
دیوار:دِزار
بیابان:ویاوُن
البته اینی که شما گفتید اصیل تره
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+6 #8 حامد از کرمانشاه 03 اسفند 1394 ساعت 01:06
با سلام تمامی این واژه های پهلوی بدون کوچکترین تغییر در زبان کردی ولکی وجود دارند.
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+2 #9 محمد 05 فروردین 1395 ساعت 18:36
در زبان بلوچی هم اکثر این واژه ها و همینطور واژه های بسیار دیگه ای هم دقیقأ به همان شکل اصیل ویا با تغییرات بسیار کمتری نسبت به فارسی رایج امروزی استفاده میشه
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+3 #10 ارش 11 فروردین 1395 ساعت 09:21
با سلام من یک بلوچ هستم ۹۵٪ این واژه های که این جا اوردین در زبان بلوچی هستند طوری که خودم شاخ در اوردم
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
0 #11 Mahdi 30 فروردین 1395 ساعت 12:21
سلام خیلی عالی بود از مدیر سایت ممنونم
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+1 #12 Ali Amiri 22 اردیبهشت 1395 ساعت 02:55
اصفهان با توجه به تاریخ نگاران مثل مستوفی روزبه و غیره جزع سرزمین پهله بوده زبان مادی داشتن همینطور که شهرزا نام قدیمش قمشه بوده و در جا جای جنوب ایران و فارس روستاهایی بنام کردمحله و حثی شهر کرد وغیره فراوان است تمام کلماتی که اینجا اورده شده زبان روزمره کردها وحتی لرها و بلوچها مازنی گیلکی تاتی تالشی میباشد نتیجه اینکه زبان پهلوی بازمانده زبان مادها است وبا فارسی باستان هم خانواده بوده ولی به زبان فارسی امروز که دری اشرق ایران است بندرت کلمات مشابه دارد
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+1 #13 بهرام 13 خرداد 1395 ساعت 18:33
گفتاورد Ali Amiri:
اصفهان با توجه به تاریخ نگاران مثل مستوفی روزبه و غیره جزع سرزمین پهله بوده زبان مادی داشتن همینطور که شهرزا نام قدیمش قمشه بوده و در جا جای جنوب ایران و فارس روستاهایی بنام کردمحله و حثی شهر کرد وغیره فراوان است تمام کلماتی که اینجا اورده شده زبان روزمره کردها وحتی لرها و بلوچها مازنی گیلکی تاتی تالشی میباشد نتیجه اینکه زبان پهلوی بازمانده زبان مادها است وبا فارسی باستان هم خانواده بوده ولی به زبان فارسی امروز که دری اشرق ایران است بندرت کلمات مشابه دارد

همانندیِ زبان‌هایی مانندِ کردی، گیلکی، بلوچی و ورزوانی و جوشقانی و فارسی و... برای این است که همه‌ی آن‌ها دارایِ ریشه‌ی مشترکی هستند. زبان «فارسی دری» از ریشه مربوط به غرب ایران است و در هنگامه‌ی ساسانیان زبان‌هایی که در شرق ایران وجود داشت «سُغدی» و «خوارزمی» و «تُخاری» و... بوده بیشترِ آنها از میان رفته‌اند و زبانِ پارسی که ریشه در غرب ایران داشت، پس از اسلام دوباره از شرقِ ایران پا گرفت. زیرا بسیاری از پارسی زبانانِ غرب، از ترسِ حمله‌ی اعراب به شرق ایران گریخته بودند.
در زمان هرچه به عقب‌تر می‌روید، زبان‌هایِ ایرانی همانندیِ بیشتری باهم داشتند و با گذشتِ زمان در اثر دگرگونی‌هایی که ریشه در روش زندگی در نقاط مختلف داشتند دگرگون شدند. در این میان زبان‌هایی که کاربرد دیوانی و سیاسی داشتند، در اثر برخورد با زبان‌های دیگر و ستاندنِ وام‌واژه‌ها دگرگونیِ بیشتری را تجربه کردند.
درباره‌ی اینکه زبانِ پهلوی نیایِ مستقیم زبانِ پارسی امروزی است دلایل فراوانی وجود دارند. سیر دگرگونیِ این زبان را می‌توان از متونِ نخستین پهلوی (مانند کتیبه‌هایِ ساسانی) و متونِ پهلویِ میانه (مانند دادستانِ مینوی خرد) و متون پهلوی متاخر (مانندِ زندِ بهمن یسن)، تا متونِ پازند و تفسیرهایِ پارسیِ کهنِ قران و متون فارسی-یهودی -که همگی در سده‌هایِ نخستینِ اسلامی پدید آمده‌اند، دید.
بی‌گمان زبان‌هایِ کردی، لری و لکی نزدیک‌ترین زبان‌ها به پهلوی هستند و با آن از یک ریشه می‌باشند، اما به صرفِ تشابه و همانندی نمی‌توان یک زبان را نیایِ زبانی دیگر دانست. باید ادبیاتِ نوشتاریِ یک زبان را از نخست تا زمانِ حال بررسی کرد و از دیدگاهِ علمی نظر داد.
هیچ گمانی نیست که در گذشته‌های دور، مردمانی که در این سرزمین (ایرانِ بزرگ، فلات ایران) زندگی می‌کردند، بسیار راحت تر از امروز زبان یکدیگر را می‌فهمیدند.
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
0 #14 جهانیان 09 امرداد 1395 ساعت 12:11
با سلام نظر بعضی از دوستان درست هست زبان پهلوی از نظر شباهت به سه زبان اصلی ایران امروزی برمیگرده زبان کوردی زبان لکی و لری،در این میان نزدیکترین زبان به پارسی زبان لری ارستان است چون وقتی صحبت میکنند تا 70%پارس زبانها متوجه میشوند اما زبان لکی و کوردی سختتراست حتی با چند بار تکرار شود تا خود فرد ترجمه نکند بش از 10% کلمات قابل فهم نیست و شباهتی با کلمات فارسی ندارد و اما در این میان زبان لری بختیاری بسیار به زبان پهلوی نزدیکتر است مقایسه این زبان خیلی نشان دهنده این موضوع است در ضمن بنده لک زبان هستم و به هر سه زبان تسلط دارم
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
0 #15 کهنوجی 29 مهر 1395 ساعت 13:41
در گویش مردم جنوب استان کرمان،علاوه بر اینکه اکثر واژه های پهلوی اشکانی و ساسانی هنوز زنده و پویا هستند ، پاره ای از واژه های اوستایی هم هنوز استفاده میشود مثلأ: سُچَک: منتظر ماندن
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
0 #16 م 26 آبان 1395 ساعت 17:36
زرتشتیای یزد کلا پهلوی حرف میزنن بین خودشون اوستاشون هم به زبان پهلویه
پاسخ دادن به این دیدگاه
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گذاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


تبلیغات
تبلیغات
گفتگو و پرسش و پاسخ
تبلیغات
داستانزد ایرانی

کار هر بز نیست خرمن کوفتن

گاو نر می خواهد و مرد کهن

انجام کارهای بزرگ نیاز به تجربه و دانش بسیار دارد و از هر کسی بر نمی آید.

پیشنهاد
تبلیغات
تبلیغات
پیام های کاربران
تبلیغات


Your SEO optimized title