میهن نما
میهن نما
گفتاورد

عبدالرفیع حقیقت

يكي از خصوصیات ممتاز دانشمندان و انديشمندان راستين ايراني، آزاد انديشي و مردم گرایي است. كه نماينده وسعت نظر بي انتها و رهایي يافتن از قيود دست و پاگير محدود مربوط به قبيله و گروه و نژاد و شهر و قوم و مملكت و مكتب و توقف نكردن آنان در مراحل مختلف زندگي فريبنده مادي مي باشد . اين خصيصه ی آموزنده و آموزنده جهاني كه راهنماي سعادت بشري و شيوه ی راستين رسيدن به مدارج عالي كمال معنوي است بدون مطالعه و تفحص و تعمق وسيع وهمه جانبه و همچنين تامل و تهذيب و كوشش و جهش فكري و عملي بي وقفه و بي غرضانه و خالي از تعصب امكان پذير نيست .

عبدالرفیع حقیقت

کاربردی
پیشنهاد ویژه

لهجه ها و گویش های گوناگون و پرشمار ایرانی نمونه ای بسیار شگرف از پیشینه و اصالت فرهنگ زبانی این سرزمین است . تمامی این لهجه ها زیبا و دلچسب هستند و برای دیگر تیره های ایرانی جذاب و دوست داشتنی اند.شوربختانه امروزه در اثر خودباختگی بسیاری از ایرانیان و دور شدن از فرهنگ ایرانی شاهد کمرنگ شدن لهجه ها در میان تیره های گوناگون ایرانی هستیم .

بسیاری از ایرانیان می کوشند که لهجه های شیرین خود را فراموش و تنها با یک لهجه (تهرانی) سخن بگویند ، زیرا می پندارند که سخن گفتن با لهجه ی خویش مایه ی شرم است ! هر چند رفتارهای ناپسند گروهی دیگر در تمسخر این لهجه ها و کسانی که با آن لهجه ها سخن می گویند نیز بسیار موثر بوده است.

این مشکل شاید در نگاه نخست چندان بزرگ ننماید اما در واقع تیشه ایست به ریشه ی لهجه های محلی ! بسیاری از واژه های کهن ایرانی در همین لهجه های زیبا نهفته است که می توان با پژوهش آنها را  بیرون کشید و به زبان ملی پارسی افزود تا دیگر نیاز نباشد از واژگان بیگانه بهره ببریم.

رسانه های گروهی به جای آنکه در راه پیشبرد و مانگاری این لهجه ها بکوشند ، بدبختانه به گونه ی نا خودآگاه در راه نابودی لهجه ها گام بر می دارند. چه بسیار فیلم ها و سریال هایی که در ان کسانی که مایه ی خنده ی بینندگانند به لهجه های دیگر تیره ها سخن می گویند و آنچنان که نمایان است به گونه ی نا خود آگاه شرایطی را پدید می آورند که آن لهجه مایه ی شرم آن تیره می شود. به راستی چه اشکال دارد که مثلا قهرمان یک فیلم پلیسی به لهجه ی کرمانی سخن بگوید؟ گاهی دیده میشود که مثلا در یک فیلم همه ی افراد با یک لهجه ی محلی سخن می گویند ولی قهرمان فیلم برای آنکه قهرمانی اش بهتر اثبات شود حتما باید به لهجه ی تهرانی سخن بگوید ! در حالی که خود او نیز از اهالی همان شهر است . به راستی که اینچنین رفتارها باعث می شود که یک لهجه در برابر لهجه ای دیگر کوچک شود .


برخی کوته اندیشان می پندارند که اگر لهجه داشته باشند و با لهجه ی خویش سخن بگویند بی فرهنگ اند ، در حالی که لهجه داشتن اصل فرهنگ است چرا که کسی که لهجه دارد در حال پاسداری از فرهنگ پیشینیان خود می باشد و اصالت خود را نگاه داشته است اما کسی که لهجه ی خود را رها کرده و لهجه ندارد در واقع فرهنگ زبانی خویش را از دست داده و بی فرهنگ است!


جوانان ایرانی از هر تیره و قومی باید بدانند سخن گفتن با لهجه ی خود هرگز زشت نیست بلکه بسیار هم زیباست . چه بسیار نا پسند است که مثلا به اصفهان برویم و از یک فرد اصفهانی نشانی جایی را بپرسیم و او به جای آنکه با لهجه ی شیرین خود سخن بگوید ، بخواهد با لهجه ی تهرانی به ما پاسخ دهد ! برای همه ی ایرانیان شنیدن لهجه ها جذابیت دارد . همه دوست دارند وقتی یک شیرازی را می بینند و با او همسخن می شوند واژه ی "کاکو" را از زبان او بشوند !


آیا چنین نیست ؟ پس بیایید از سخن گفتن با لهجه ی خود سربلند باشیم چرا که با اینکار هم جذابیت خود در میان دیگر تیره ها را از دست نداده ایم و هم از تنوع فرهنگ زبانی ایران زمین پاسداری کرده ایم .

به گفت مولانا:
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش   /    بازجوید روزگار وصل خویش

نگارش : مهدی زیدآبادی نژاد ( گروه نویسندگان مهرمیهن )

  • بازدید: 3219
 

دیدگاه ها 

 
+2 #1 نادر کرمی 18 تیر 1392 ساعت 21:32
درود بر شما. بسیار خوب بود.سپاسگزارم
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
-6 #2 2014 04 فروردین 1393 ساعت 18:12
حرف شما نادرست است و وجود یک لهجه معیار(تهرانی)الزامی است.از طرفی وجود لهجه های گوناگون بحث های زبان شناسی را سخت تر می کند و نیاز چندانی به آن نیست.

از طرفی زیبایی زبان فارسی و لهجه تهرانی به قدری زیاد است که غیر فارسی زبانان آن را به آواز بلبل تشبیه کرده اند در صورتی که سایر لهجه ها به هیچ وجه چنین شیرینی و زیبایی را ندارد و تاثیر سو در تبلیغ این زبان زیبا دارد.
باتشکر
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+2 #3 فرزند ایران 09 فروردین 1393 ساعت 08:58
گفتاورد 2014:
حرف شما نادرست است و وجود یک لهجه معیار(تهرانی)الزامی است.از طرفی وجود لهجه های گوناگون بحث های زبان شناسی را سخت تر می کند و نیاز چندانی به آن نیست.

از طرفی زیبایی زبان فارسی و لهجه تهرانی به قدری زیاد است که غیر فارسی زبانان آن را به آواز بلبل تشبیه کرده اند در صورتی که سایر لهجه ها به هیچ وجه چنین شیرینی و زیبایی را ندارد و تاثیر سو در تبلیغ این زبان زیبا دارد.
باتشکر


دوست ارجمند ما برای تبلیغ زبان پارسی از لهجه ها بهره نمی بریم لهجه ها در درون کشور رشد کرده و بالنده شده اند و در درون کشور روان اند و هنگامی که ما بخواهیم دیگر جهانیان را با زبان پارسی آشنا کنیم از لهجه های زبانی بهره نمی بریم . گفتنی است دیگر لهجه ها هم جزو زبان پارسی اند و جدا از پارسی نیستند که زیبا نباشند . برای من سخت است که بپذیرم لهجه های گوناگون مانند لهجه ی شیرازی و اصفهانی زیبا نباشد !
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
0 #4 مهدی کمالی 20 مهر 1395 ساعت 20:18
با درود و خسته نباشید و سپاس ازین مقاله ارزشمند و گرانبها ؛
با توجه به اندرز گرانبهای استاد فردوسی :
بزرگی سراسر به گفتار نیست *** دوصد گفته چون نیم کردار نیست
خوانندگان این مقاله رو دعوت میکنم به این برگ هم ،سری زده و فراخوانی که در همین زمینه داده شده است را ،بخوانند .
mehremihan.ir/.../...
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
0 #5 اصغر 20 دی 1397 ساعت 22:35
خیلی خوبس عالیس
پاسخ دادن به این دیدگاه
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ از شما می خواهیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ پرسشهای خود را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه ها پس از بررسی (از 1 تا 72 ساعت) نمایش داده می شود.


برگ نخست زبان و گویش لهجه ها مایه ی سربلندی اند نه شرمندگی !
گفتگو و پرسش و پاسخ
داستانزد ایرانی

خدا را بنده نیست

سرکشی و نافرمانی می کند

پیشنهاد
دیدگاه کاربران
  • دبیره ی امروز ما، الفبای عربی یا الفبای آریایی؟
    نخست باید اعتراف کنم که اطلاعاتی که داده شده بسیار جالب و آموزنده بود. اما چند نکته را به عرض خوانندگان میرسانم شاید کمی جای تٱمل برای آنها باشد. اول این که حروف الفبا یا رسم الخط فقط یک قرارداد است برای این که سایر افراد بتوانند منظور نویسنده را متوجه شوند. این که این قرارداد چه اسمی دارد، از کجا آمده، ارزش و اهمیت زیادی ندارد و مهمتر از آن آشنایی با زبانی است که آن متن بدان نواشته شده است. برای مثال اکثر مردم اروپا از حروف لاتین برای نوشتن استفاده میکنند اما هرگز یک آلمانی وقتی متنی به زبان اس... نمایش / پاسخ
    فرستنده : فرزندی از ایران


Your SEO optimized title