میهن نما
میهن نما
گفتاورد

اسلامی ندوشن

اگر شاهنامه نبود کل ادبیات پارسی در جریانی دیگر سیر می‌کرد همه آثاری که بعد از شاهنامه به وجود آمده، پرتوی از شاهنامه را در خود داشت. شاهنامه افق بزرگی به روی ادیبان ما باز کرد و برای همین نیای ایران را باید به دو دوره پیش از شاهنامه و بعد از شاهنامه تقسیم کرد .شاهنامه در دوران بعد از خود تحولات زیادی ایجاد کرد به مردم ایران دل داد و اطمینان داد تا محکم روی پای خود بایستند.

محمدعلی اسلامی ندوشن

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
میانگین امتیار کاربران: / 1
بسیار بدبسیار خوب 

نماز

واژه ی نماز به گمان بسیار از واژه ی پهلوی "نماک" ( namac ) گرفته شده است که به چم (معنی) دو تا شدن (تعظیم کردن) و کرنش کردن است که پسترها و با پذیرش اسلام از سوی ایرانیان و برگزینی واژگان پارسی به جای واژگان عربی , به جای واژه ی "صلاة" نشسته است . واژه ی نماز در شاهنامه نیز به معنی کرنش کردن و تعظیم کردن به کار رفته است که چند نمونه از آن در زیر آمده است:

 

 

 

برو آفرين کرد و بردش نماز / چو دايه بر بيژن آمد فراز

فراوانش بستود و بردش نماز / همي بود پيشش زماني دراز


نخست آفرين کرد و بردش نماز /  زمانی همی گفت با خاک راز

پس از پذیرفتن اسلام از سوی ایرانیان, برای بسیاری از واژه های بیگانه برابرسازی پارسی انجام گرفت که میتوان به واژه های نماز و روزه اشاره کرد . به کار بردن واژه ی نماز به جای صلاة یک برابر سازی بسیار هوشمندانه بوده است چراکه معنی نخستین واژه نیز دگرگون نشده و در واقع به همان معنی کرنش کردن و تعظیم کردن به کار گرفته شده است. واژه ی نماز امروزه به معنی کرنش کردن و تعظیم کردن در برابر یزدان پاک به کار می رود.

نویسنده : مهدی زیدآبادی نژاد (گروه نویسندگان مهرمیهن)

  • بازدید: 2297
 

دیدگاه ها 

 
+2 #1 علي تبريزي 17 فروردین 1391 ساعت 21:38
پاينده ايران. درود بر شما.دوست عزيز در واقع واژه ي نم به معني دو تا شدن -دو لا شدن- تعظيم كردن- خم شدن است. آن آ بعدي شدن را ميرساند. بنا بر اين نم+از يعني تعطيم گزار . خم شده=خم شدن. در كلمه ي نمد (كه نوعي لباس . پارچه ضخيم است) براي آن بهش نمد گويند كه براي ساختنش بسيار خميده مي كوشند تا نمد مالي كنند و نمد ساخته شود. نماز و نمد و مانند اينها واژگان فارسي و از از روي دو تا شدن و خم شدن ساخته شده است. سپاس
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
0 #2 یکی از همگان 23 فروردین 1391 ساعت 12:52
دوستان گرامی
واژه نماز در فارسی میانه nm^c نوشته می شده است که در صورت کهن خود namāč نماچ و در صورت جدیدتر خود namāz خوانده می شده است.
در سیستم حرف نویسی فارسی میانه از حرف لاتین c برای حرف نویسی علامتی که ج، چ، ژ ، ز بوده استفاده می شده است. و همچنین از علامت č برای نشان دادن آوای چ استفاده میشده است. لذا هیچ گاه حرف c صدای ک که در برخی شرایط در زبانهایی که به خط لاتینی نوشته می شوند و صدای ک دارد را نمایندگی نمی کند.
با درود و عرض خسته نباشید.
پاسخ دادن به این دیدگاه
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گزاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


برگ نخست زبان و گویش پیشینه ی واژه ی نماز
تبلیغات
تبلیغات
گفتگو و پرسش و پاسخ
تبلیغات
داستانزد ایرانی

نشخوار آدمیزاد حرف است

اگر پرگویی می کنم ایرادی ندارد، حرف زدن خود نوعی از سرگرمی است

پیشنهاد
تبلیغات
پیام های کاربران
  • چگونگی درگذشت دکتر شریعتی
    خدا بیامرزدش انسان مبارز و بزرگی بود نهال نو پای انقلاب با خون دکتر علی شریعتی و بزرگان دیگری از این دست آبیاری شده انشاءالله ما بتونیم حفظش کنیم نمایش / پاسخ
    فرستنده : مجید
تبلیغات


Your SEO optimized title