میهن نما
میهن نما
گفتاورد

سید مصطفی محقق داماد

ايرانيان باستان شادي مردمان را توأم با شادماني زندگي براي جانوران و گياهان و زمين و جهان مي‌دانستند.ايرانيان به شخصيتي مانند كوروش مفتخرند كه به نظر ما بهترين عقيده دربارة وي آن است كه او همان «ذوالقرنين» قرآن كريم و از پايه‌گذاران حقوق بشردوستانه، و رعايت اصول انساني و حمايت از منابع زيست‌محيطي در زمان جنگ و درگيري مسلحانه است. ساختمان‌هاي باقي‌مانده از ايران باستان نشان مي‌دهد كه آنان نسبت به مصرف كردن منابع طبيعي قناعت مي‌كردند و كاملاً جانب احتياط را رعايت داشته و منابع طبيعي را از هر گونه آلودگي محفوظ مي‌داشتند .اين است ايران ما واجداد ايرانيان. جاي آن دارد كه خطاب به ايرانياني كه امروز براي طبيعت زيبايشان اهتمام نمي‌كنند، جنگل‌ها را ويران و با طراوت‌ترين نقاط را به زباله دان تبديل مي‌كنند، گفته شود: تو يادگار آن پدراني/ در عرقت از چه خون پدر نيست؟

دكتر سيد مصطفي محقق داماد

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
میانگین امتیار کاربران: / 1
بسیار بدبسیار خوب 

نماز

واژه ی نماز به گمان بسیار از واژه ی پهلوی "نماک" ( namac ) گرفته شده است که به چم (معنی) دو تا شدن (تعظیم کردن) و کرنش کردن است که پسترها و با پذیرش اسلام از سوی ایرانیان و برگزینی واژگان پارسی به جای واژگان عربی , به جای واژه ی "صلاة" نشسته است . واژه ی نماز در شاهنامه نیز به معنی کرنش کردن و تعظیم کردن به کار رفته است که چند نمونه از آن در زیر آمده است:

 

 

 

برو آفرين کرد و بردش نماز / چو دايه بر بيژن آمد فراز

فراوانش بستود و بردش نماز / همي بود پيشش زماني دراز


نخست آفرين کرد و بردش نماز /  زمانی همی گفت با خاک راز

پس از پذیرفتن اسلام از سوی ایرانیان, برای بسیاری از واژه های بیگانه برابرسازی پارسی انجام گرفت که میتوان به واژه های نماز و روزه اشاره کرد . به کار بردن واژه ی نماز به جای صلاة یک برابر سازی بسیار هوشمندانه بوده است چراکه معنی نخستین واژه نیز دگرگون نشده و در واقع به همان معنی کرنش کردن و تعظیم کردن به کار گرفته شده است. واژه ی نماز امروزه به معنی کرنش کردن و تعظیم کردن در برابر یزدان پاک به کار می رود.

نویسنده : مهدی زیدآبادی نژاد (گروه نویسندگان مهرمیهن)

  • بازدید: 2188
 

دیدگاه ها 

 
+2 #1 علي تبريزي 17 فروردین 1391 ساعت 21:38
پاينده ايران. درود بر شما.دوست عزيز در واقع واژه ي نم به معني دو تا شدن -دو لا شدن- تعظيم كردن- خم شدن است. آن آ بعدي شدن را ميرساند. بنا بر اين نم+از يعني تعطيم گزار . خم شده=خم شدن. در كلمه ي نمد (كه نوعي لباس . پارچه ضخيم است) براي آن بهش نمد گويند كه براي ساختنش بسيار خميده مي كوشند تا نمد مالي كنند و نمد ساخته شود. نماز و نمد و مانند اينها واژگان فارسي و از از روي دو تا شدن و خم شدن ساخته شده است. سپاس
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
0 #2 یکی از همگان 23 فروردین 1391 ساعت 12:52
دوستان گرامی
واژه نماز در فارسی میانه nm^c نوشته می شده است که در صورت کهن خود namāč نماچ و در صورت جدیدتر خود namāz خوانده می شده است.
در سیستم حرف نویسی فارسی میانه از حرف لاتین c برای حرف نویسی علامتی که ج، چ، ژ ، ز بوده استفاده می شده است. و همچنین از علامت č برای نشان دادن آوای چ استفاده میشده است. لذا هیچ گاه حرف c صدای ک که در برخی شرایط در زبانهایی که به خط لاتینی نوشته می شوند و صدای ک دارد را نمایندگی نمی کند.
با درود و عرض خسته نباشید.
پاسخ دادن به این دیدگاه
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گذاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


برگ نخست زبان و گویش پیشینه ی واژه ی نماز
تبلیغات
تبلیغات
گفتگو و پرسش و پاسخ
تبلیغات
داستانزد ایرانی

آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است

کسی که گناهی نکرده است از بازخاست هراسی ندارد

پیشنهاد
تبلیغات
تبلیغات
پیام های کاربران
  • تیره و نژاد لرها
    به یه لک که ساکن کرمانشاه ایلام باشه بگی کجایی میگه کوردم هیچ کسی هم نمیتونه نظرشو عوض کنه نمایش / پاسخ
    فرستنده : امپراطور کورد
تبلیغات


Your SEO optimized title