یک روز امام خمینی(ره) آموختن زبان های بیگانه به ویژه انگلیسی را برای پیشرفت کشور نیاز دانست.چرا که می دانست دانش و فناوری در دست اروپاییان است.اما به تازگی چند سالی می شود که در تمامی دانشگاه های بزرگ جهان کانون ایرانشناسی و زبان پارسی و گاه دانشکده ای ویژه بنیاد نهاده شده اند.چرا؟

پاسخش را آنهایی که دست به یک چنین کاری زده اند در این سخن پیامبر یافته اند: "دانش اگر در ثریا باشد مردانی از پارس بدان دست خواهند یافت" سخنی که هرروزه روی اسکناس های پنج هزار تومانی می بینیم و انگار که ندیده ایم.راستش گاهی باور پیدا می کنم که شاید اروپاییان بیشتر از خود ما به این سخن باورمندند.آنها هم می دانند که سرانجام ما ایرانیان این روزگار تب آلوده ی گذار را پشت سر می گذاریم و باز چون گذشته ی پرشکوهمان بر اوج می ایستیم.پس باید تا چنان روزی دست از تلاش برنداشت.زبان پارسی نیز تا آن روز همراه مان خواهد بود.و به امید خداوند دادار می شود زبان دانش و فناوری؛پس تا آن روز این گنجینه را پاسبانی کنیم.