میهن نما
میهن نما
گفتاورد

دکتر صفر عبدالله

منش ایرانی ، زبان پارسی ، نوروز و مهرگان و سده ، عامل مشترک همه ی ایرانی تبارهای جهان از نیمه ی غربی هند تا مناطق کردنشین سوریه است.به رغم لاتین شدن الفبای ترکیه، نزدیک به ربع واژه های زبان این جمهوری ریشه پارسی دارد و تا قرن نوزدهم زبان پارسی در هندوستان و قلمرو عثمانی رایج و رسمی بود و چند امپراتور عثمانی پارسی گو بودند و به پارسی شعر می گفتند. منش ایرانی که در دنیا شاخص است عبارت است از: آزاده بودن، مستعد فراگیری دانش و پیشرفت، دارای هوش سرشار و توان بیش از حد متعارف در اندیشیدن، سخاوت و دست و دل بازی، شرمگین بودن و نجابت. بنابراین تاجیک یعنی ایرانی .

دکتر صفر عبدالله ، دانشمند بزرگ تاجیکستان

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
میانگین امتیار کاربران: / 15
بسیار بدبسیار خوب 

در گاهشمار ایران جشن های بسیاری وجود دارند که متاسفانه بدلیل بعضی مسائل در ایران امروز در حال فراموشی هستند. از جمله جشن های اصیل ایرانی بر طبق تقویم جلالی میتوان اشاره کرد به:

-----------------------------------------------------
1 فروردین / جشن نوروز
اولین شنبه فروردین / جشن اولین شنبه سال
اولین 4شنبه فروردین / جشن اولین چهارشنبه سال
6 فروردین / جشن امید ، روز شادباش نویسی
10 فروردین / جشن آبانگاه
13 فروزدین / جشن سیزده بدر
17 فروردین / جشن سروشگان
19 فروردین / جشن فروردینگان
2 اردیبهشت / جشن گیاه آوری
3 اردیبهشت / جشن اردیبهشتگان
10 اردیبهشت / جشن چهلم نوروز
15 اردیبهشت / جشن میانه بهار ، روز پیام آوری زردشت
1 خرداد / جشن گرما (ارغاسوان)
6 خرداد / جشن خردادگان1 تیر / جشن آب پاشونک ، جشن آغاز تابستان
6 تیر / جشن نیلوفر
13 تیر / جشن تیرگان
15 تیر / جشن خوامخواری
7 مرداد / جشن مردادگان
10 مرداد / جشن چله تابستان
15 مرداد / جشن میانه تابستان
18 مرداد / جشن می خواره
1 شهریور / جشن خنکی هوا ( فغدیه)
3 شهریور / جشن کشمین
4 شهریور / جشن شهریورگان ، عروج مانی
15 شهریور / بازار جشن
31 شهریور / جشن پایان تابستان
1 مهر / جشن میترا (سال نو هخامنشی)
13 مهر / جشن تیر روزی
16 مهر / جشن مهرگان
21 مهر / جشن رام روزی
10 آبان / جشن آبانگان
15 آبان / جشن میانه پائیز
1 آذر / آذر جشن
9 آذر / جشن آذرگان
30 آذر / جشن شب یلدا ، جشن پایان پائیز
1 دی / جشن خرم روز ، اولین جشن دیگان
5 دی / بازار جشن
8 دی / دومین جشن دیگان
14 دی / جشن گیاه خواری ( سیر سور )
15 دی / سومین جشن دیگان ، جشن پیکرتراشی
16 دی / جشن درامیزنان ، جشن درفشها
23 دی / چهارمین جشن دیگان
2 بهمن / جشن بهمنگان
5 بهمن / جشن نوسره
10 بهمن / آبان روز ، جشن سده ، آتش افروزی بر بامها
15 بهمن / جشن میانه زمستان
22 بهمن / جشن بادروزی
1 اسفند / جشن اسفندی ، جشن آبسالان
5 اسفند / جشن اسفندگان ، جشن برزگران
6 اسفند / جشن وخشنکام
19 اسفند / جشن نوروز رودها
20 اسفند / جشن گلدان
آخرین 3شنبه اسفند / جشن چارشنبه سوری
29 یا 30 اسفند / جشن پایان زمستان

  • بازدید: 5665
 

دیدگاه ها 

 
+11 #1 مهرزاد 26 خرداد 1390 ساعت 20:01
چقدر زیبا. هر روز یک جشن بود. وقتی شادی باشد زندگی در جریان هست به نوعی ایرانیان آن زمان زندگی می کردند.
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
-7 #2 sjhvi 01 دی 1390 ساعت 16:32
كاش با اين سايت يهكم بيششتر به دونسته هام اضافه مي شد :zzz
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+4 #3 taraneh 18 بهمن 1390 ساعت 11:54
خیلی خوبه فقط کا ش مطلبم دربارشون میزاشتین :roll:
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
-1 #4 ک 15 فروردین 1391 ساعت 20:03
میخوام تحقیق دربیارم خیر سرم... چرا نمیشه کپیش کرد :sad: :cry:
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+7 #5 نیما 16 اردیبهشت 1391 ساعت 11:38
خیلی زیبا و غرورآفرین
از شماخیلی ممنونم
پاسخ دادن به این دیدگاه
 
 
+6 #6 پرنیان 21 اسفند 1392 ساعت 16:02
تاسف باره که امروزه فقط سه تا از این جشن ها در یادها باقی مونده
پاسخ دادن به این دیدگاه
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گزاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


برگ نخست آیینها و جشنها جشن های ایرانی در یک نگاه
تبلیغات
تبلیغات
گفتگو و پرسش و پاسخ
تبلیغات
داستانزد ایرانی

آب به آب شدن

درگذشتن - مردن

پیشنهاد
تبلیغات
پیام های کاربران
  • نبرد قادسیه نخستین جنگ بزرگ ایران و عرب
    بنده خدا ؛ معلومات شما از تاریخ و دین بسیار کم می باشد مطالعه بفرمایید بعد اظهار نظر کنید ؛ ایرانیان از زمان پیش از اسلام یکتا پرست بودند و تقدس آتش به خاطر مظهر و تجلی از نور الهی است و در واقع اصلاً آتش پرستیده نمیشد ؛ زرتشتیان خود همیشه منکر عبادت آتش بوده و آن را «واسطه» عبادت خدا دانسته‌اند و نه «خودِ خدا».(دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، جلد. یکم، ذیل «آتش‌پرستی».) با طرز تفکر شما این گونه باید قیاس کرد که مسلمانی که طواف کعبه می کنند خانه پرستند!!! یا شیعیان که به زیارت قبور ائمه اطهار علیهم ... نمایش / پاسخ
    فرستنده : یحیی
تبلیغات


Your SEO optimized title