میهن نما
میهن نما
گفتاورد

روانشاد ذبیح الله صفا

تداوم فعالیت های فرهنگی ایرانیان در بحبوحه حملات و بی ثباتیهای اوضاع در طول قرن های هفتم تا دهم ، نشانه ی آنست که روان روشن و اندیشه ی نیرومند ایرانی حتی در سخت ترین احوال از فعالیت باز نایستاد و در خلال همین روزگاران بود که فرهنگ ایرانی بهمراهی و با دستیاری مهاجمان غیرایرانی از یک طرف به دیوار چین رسید و از جانبی دیگر تا سواحل دریای آدریاتیک را تحت نفوذ خود در آورد و در همان حال تا بنگال شرقی و شبه جزیره ی دکن پیشرفت کرد و مایه ی ظهور شاعران و نویسندگان بزرگی بزبان پارسی گردید .

روانشاد ذبیح الله صفا

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
داستان داستان های کوتاه دو بیت شعری که معجزه کرد !
میانگین امتیار کاربران: / 0
بسیار بدبسیار خوب 

علاء الدین جهانسوز پس از تسلط بر غزنه ، شهر را آتش زد ، و قبور آل سبکتکین را – به جز قبر سلطان محمود – شکافته ، آتش در ایشان زدند . اما می پرسید چرا قبر محمود و جسد او را نسوخت ؟ علت آن بود که علاء الدین به شعر فردوسی علاقه داشت و خوانده بود که فردوسی در شاهنامه گفته است :

چو کودک لب از شیر مادر بشست       به گهواره محمود گوید نخست !

اما بیت دیگری که معجزه کرد :

وقتی نادر در دهلی اسبش تیر خورد ، فرمان قتل عام داد و سپاهیان ایران تا عیدگاه قدیم شروع به کشتار نمودند و شاید حدود 20 هزار آدم کشته شده باشد ، نظام الملک نایب السلطنه ، ریش شانه کرد و پیش نادر رفت و توانست او را از ادامه قتل عام باز دارد.  خواهید گفت : چگونه ؟ او این شعر را برای نادر خوانده بود :

دگر نمانده کسی تا به تیغ ناز کشی            مگر که زنده کنی مرده را و باز کشی

 

حماسه کویر - باستانی پاریزی

گردآوری نوشتار برای مهرمیهن : جواد نورمندی پور

  • بازدید: 1024
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گذاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


تبلیغات
تبلیغات
گفتگو و پرسش و پاسخ
تبلیغات
داستانزد ایرانی

در پوست خود نمی گنجد

بسیار شادمان و خرسند است.

( از شادمانی می خواهد پوست خود را پاره کرده و بیرون بپرد)

پیشنهاد
تبلیغات
تبلیغات
پیام های کاربران
تبلیغات


Your SEO optimized title