میهن نما
میهن نما
گفتاورد

دکتر صفر عبدالله

منش ایرانی ، زبان پارسی ، نوروز و مهرگان و سده ، عامل مشترک همه ی ایرانی تبارهای جهان از نیمه ی غربی هند تا مناطق کردنشین سوریه است.به رغم لاتین شدن الفبای ترکیه، نزدیک به ربع واژه های زبان این جمهوری ریشه پارسی دارد و تا قرن نوزدهم زبان پارسی در هندوستان و قلمرو عثمانی رایج و رسمی بود و چند امپراتور عثمانی پارسی گو بودند و به پارسی شعر می گفتند. منش ایرانی که در دنیا شاخص است عبارت است از: آزاده بودن، مستعد فراگیری دانش و پیشرفت، دارای هوش سرشار و توان بیش از حد متعارف در اندیشیدن، سخاوت و دست و دل بازی، شرمگین بودن و نجابت. بنابراین تاجیک یعنی ایرانی .

دکتر صفر عبدالله ، دانشمند بزرگ تاجیکستان

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
میانگین امتیار کاربران: / 3
بسیار بدبسیار خوب 

انوشیروان وزیری خردمند بنام مهبود داشت.

که مهبود بد نام آن پاک مغز      روان و دلش پر ز گفتار نغز

دو فرزند مهبود آشپزان شاه بودند و شاه بجز از دست این دو چیزی نمی خورد.یکی از بزرگان دربار بنام زروان به مهبود و دو فرزندش رشک(حسادت) میورزید.چنان بود تا یک روز مرد جهودی بهره ی پولش را از زروان طلب میکرد و در میان صحبتشان از جادو و افسون سخن گفتند.زروان راز دلش را به مرد جهود گفت و نقشه کشیدند که مهبود را از میان بردارند.روزی که دو فرزند مهبود خورشها را روی سر گذاشته، پیش شاه میبردند، زروان با خنده به آن دو گفت که این بوی خوش چیست.جوان پارچه ی  روی خورش را کنار زد و همینکه چشم آن جهود به خورش افتاد، آنرا با جادو مسموم کرد.زروان سریع به سر سفره شاه رفت و گفت :

خورشگر بیامیخت با شیر زهر             بد اندیش را باد زین زهر بهر

نوشین روان به دو جوان نگاه کرد و میدانست که مادرشان آشپز بوده.جوانان هم از روی پاکی و راستی از کاسه شیر نوشیدند و ناگهان روی زمین افتادند، تو گوئی که هلاک تیر شده اند.چون شاه این را دید برآشفت و فرمود تا مهبود و کسان او در جهان باقی نمانند و اموالشان تاراج شود.به این ترتیب زروان بکام خودش رسید و نزد او هم جهود پایگاهی ارجمند یافت.

مدتی گذشت تا روزی در شکارگاه شاه داغ مهبود را روی اسبی دید و او را یاد کرد.دبیران و زروان و وزیر شاه از جادو و افسون می گفتند که زروان سخن ازجادو و شیر و زهر به میان آورد.روزگار کهن بر نوشین روان تازه شد و از مهبود و دو پسرش یاد کرد.شاه به زروان نگاه کرد، ولی او خاموش بماند.

شهریار با دلی پر درد و غم بمنزل رسید و چون زروان به پرده سرای آمد، شاه درباره جادو و شهد و زهر سخن گفت و از مهبود و پسرانش پرسید:

چو پاسخ ازو لرز لرزان شنید             ز زروان گنهکاری آمد پدید.

کسری به او گفت که راست بگوید.او هم یکسره گناه را به گردن مرد جهود انداخت.کسی را دنبال جهود فرستادند و چون آمد، زنهار خواست و راز نیرنگ را آشکار ساخت.

جهاندار بشنید خیره بماند                رد و موبد و مرزبان را بخواند

فرمود تا آنها را به دارکشیدند، سنگ باران و تیرباران کرده و سرهایشان را جلوی شیر انداختند.

از خویشان مهبود چند نفری را پیدا کردند و هرچه اموال زروان و مرد جهود بود به آنان داده و از یزدان طلب بخشش کردند.

بدینگونه مهبود و خانواده ی پاک و بیگناهش با نیرنگ دیگران و به فرمان انوشیروان با خاک جفت گشتند.

.................

نثر : سهراب چمن آرا

  • بازدید: 2101
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گزاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


برگ نخست داستان داستان های شاهنامه کشته شدن مهبود بدست نوشین روان
تبلیغات
تبلیغات
گفتگو و پرسش و پاسخ
تبلیغات
داستانزد ایرانی

ضرب دستش را چشیده است

برتری حریف خود را می داند و جرئت مقابله با او را ندارد.

پیشنهاد
تبلیغات
پیام های کاربران
  • شگفتیهای شهر سوخته
    جمجمه های یافت شده از روی ظاهر برابر جمجمه های آریاییه اما توی تصویر سازی سعی کردند خلاف این را وانمود کنند. نمایش / پاسخ
    فرستنده : سپهر
تبلیغات


Your SEO optimized title