میهن نما
میهن نما
گفتاورد

دکتر صفر عبدالله

منش ایرانی ، زبان پارسی ، نوروز و مهرگان و سده ، عامل مشترک همه ی ایرانی تبارهای جهان از نیمه ی غربی هند تا مناطق کردنشین سوریه است.به رغم لاتین شدن الفبای ترکیه، نزدیک به ربع واژه های زبان این جمهوری ریشه پارسی دارد و تا قرن نوزدهم زبان پارسی در هندوستان و قلمرو عثمانی رایج و رسمی بود و چند امپراتور عثمانی پارسی گو بودند و به پارسی شعر می گفتند. منش ایرانی که در دنیا شاخص است عبارت است از: آزاده بودن، مستعد فراگیری دانش و پیشرفت، دارای هوش سرشار و توان بیش از حد متعارف در اندیشیدن، سخاوت و دست و دل بازی، شرمگین بودن و نجابت. بنابراین تاجیک یعنی ایرانی .

دکتر صفر عبدالله ، دانشمند بزرگ تاجیکستان

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
میانگین امتیار کاربران: / 1
بسیار بدبسیار خوب 

اقدس كاظمي (مژگان)

------------------------------

اي زمزمة صراحت عشق

تيمارگر جراحت عشق

اي دختر آفتاب معنا

اي معني عشق پاك زهرا

اي گوهر پاك عالم آرا

اي دختر شاه دين و دنيا

بر چشم فلك، تو نور عيني

غم‌پرور و خواهر حسيني

سرحلقه خيل اوليايي

فرزند عليّ مرتضيايي

در شرح غم و بيان تاريخ

توفنده‌ترين زمان تاريخ

بر چهرة اين جهان، عياني

بانوي تمام بانواني

آن روز كه ذوالجناح، تنها

آمد به خزان باغ زهرا

خونين دل و بي‌سوار و آرام

برسوخته خاك دشت، زدگام

تا آنكه ببيند آشنا را

جويد شه دشت كربلا را

از سينه او چو شيهه برخاست

گفتند به كربلا چه غوغاست!

آن دشت كه دشت پر زخون بود

يكسر همه خاك، لاله‌گون بود

آرام چه نيك مي‌خراميد

تا كُشتة خود در آن ميان ديد

از شيهه آن غريب تنها

ناگه تو بيامدي در آنجا

وقتي كه طنين عشق برخاست

وادي بلا به عشق، آراست

از پردة ذوالجلال يكتا

سيماي مَهِ تو گشت، پيدا

از هيبت آن جمال ماهت

وز بُغض بلند گاهگاهت

بگشود نقاب چون شب تار

بگريخت تمام قوم خونخوار

نامحرميان چو كور گشتند

زان معركه جمله دور گشتند

شد پنجره‌هاي آسمان، باز

با عرش، زمين بشد همآواز

از عرش فرشتگان عالم

حيرت‌زده از شكوه آدم

پا بر زَبَر زمين نهادند

بال و پر خويش را گشودند

از آه تو بال‌هايشان سوخت

بر خرمن عشق، آتش افروخت

آن روز كه حوريان، پريشان

بودند ز ماتم يك انسان:

فرياد تو اي زنِ دلاور

بر كاخ يزيديان زد آذر

اينجاست شكوه خاص انسان

انگشت تحيّرم به دندان

از خطبة پر صلابت تو

برخاسته از شجاعت تو

آن شيون خواهرانة تو

فرياد دل شبانه تو

لرزاند ستون كاخيان را

كاخ ستم حراميان را

مَهلاي تو، از كنار گودال

بنشست درون قلب ابدال

بودي تو در آن ميان، پرستار

خود ياور هر غمين و بيمار

با خاطر و با دلي شكسته

با سينه داغدار و خسته

در بزم يزيديان نشستي

كاخ ستم ورا شكستي

افشاگر سرّ نينوايي

همدوش حسين سرجدايي

بس خار به پاي تو خليده

تا قامت سرو تو خميده

نبوَد چو مرا توان گفتن

مانده‌ست قلم هم از نوشتن

اما به خدا، ز روي ايمان

بنوشت چنين چكامه «مژگان»

سوگند به جان پاك زينب

بر چهره تابناك زينب

زينب بود آن صراحت عشق

تيمارگر جراحت عشق

  • بازدید: 1475
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گزاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات


Your SEO optimized title