میهن نما
میهن نما
گفتاورد

استاد غلامحسین یوسفی

کسی که ملت و مملکت خود را بحقیقت بشناسد، آنرا آگاهانه دوست خواهد داشت و هیچ انگیزه ای موجب نخواهد شد این پیوند در وجود او سستی گیرد. برعکس آنکه با مردم این مرز و بوم و روح و فکر آنها و فرهنگ ایران آشنا و بدان دل بسته نیست به اندک چیزی فریفته می شود و از ملت و وطن خود می گسلد . نمونه  آن را در بر خی از جوانان ما می توان یافت که خود را بدان راضی کرده اند که در کشوری دیگر ، شغلی دارند و خانه و اتوموبیلی و همسری غالبا بیگانه ، غافل از آنکه اگر تا پایان عمر هم در آن سرزمین خدمت کنند مردم آن دیار هرگز آنان را در خود جذب نخواهند کرد و از خودشان نخواهند شمرد . نتیجه آن که از خانه مانده اند و از بیگانه رانده.

شادروان استاد غلامحسین یوسفی

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
میانگین امتیار کاربران: / 0
بسیار بدبسیار خوب 

مادر من، چادري پوشيده از نيلوفر آبي

جامه‌اي از كوه و دريا و كوير و جنگل و هامون

گوشه گوشه دامنش از نقره، شعرآذين

مهرباني چهره، با ر خسار مهتابي

*

مادرم پير است؛ امّا در شيار فصل‌فصل چهره‌اش،

امروز هم اعجاز زيبايي‌ست

مهرباني، دستهايش را

بارور كرده‌ست

گامهايش در سراب خشكسالي‌ها

جاي‌جاي خاك را، با جاري لبخند، با كاريزهاي ژرف، تر كرده‌ست

تا مبادا در ميان كاروانهاي حرير و صمغ و مرواريد و ابريشم

رهگذاري تشنه درماند.

رنج پيري از خطوط صورتش پيداست

دسترنجش را به غارت برده، آز و كينة‌ همسايگان دور يا نزديك

ليك او در روزگار قحطي لبخند

با شكيبايي، شب خود را سحر كرده‌ست

*

مادرم پرورده در دامان رنگينش

رستم و سهراب، بهرام و سياوش را

داريوش و كوروش و ساسان و نادر را

كاوه و زرتشت و آرش را

*

مادرم در غربت ويرانه تاريخ

سالهاي سال،

در غل و زنجير يا زندان به سر برده‌ست

عاقبت اما در اين كابوس، از چنگ گراز و خرس

جان به در برده‌ست

*

مادرم ققنوس‌وار، از تودة خاكستر اعصار

با شكوهي بيشتر، هر بار

شعله‌گون برخاسته، مغرور

چشم در چشم سپيده، ايستاده روي پاي خويش.

چشم در راه است

تا كه با دستان خود، در جشن آزادي

هديه بخشد خاك را، با ميوه‌هاي خويش

مادر من از زلال شعر نوشيده‌ست

مادرم باليده با دانش، كنار نهرهاي شعر

از حرير شعر

خيمه‌ها افراشته بر خاك

كاخهايي بر شده تا گنبد افلاك

مادرم در دامنش پرورده حافظ را

سعدي و فردوسي و خيام را، عطار و صائب را

نظامي را

*

مادر من، پاي گهواره

لحظه‌ها را از بلور خاطرات زندگي سرشار مي‌سازد

طعم اين تصويرها، در ياد من مانده‌ست:

شيهه‌ اسبان ميان دشتهاي پارس

كرنش صف‌ها و برق هديه‌ها، بر پلكان قصر

خنده‌ مستانه تائيس و اسكندر

ضجّه‌ امواج، زير تازيانه‌ي اقتدار و خشم

شانه‌ بيم والريانوس و اسب شوكت شاپور

ماه نخشب، آسياب مرو،

سِند و چنگيز و جلال‌الدين

موج ناي و كوس نادر در شب دهلي

جعبه‌هاي خالي و بهت نگاه خستة ناباور عباس در قفقاز

در نبردي نابرابر

سرب و باروت و زر تورانيان و شانه‌هاي زخمي ايران

چرخش شمشير سردار نجيب زند، در دروازه‌ شيراز

در برق خيانت‌ها

غيرت ستار و باقر، در طلوع قامت تبريز در پيكار

انعكاس شوكت گام مصدق در سكوت سنگي لاهه

*

مادرم زير ستون و سقفي از نور و نوازش‌ها

خانه‌هايي ساخته، با سايبان امن

خانه‌هايي از گُل و پيوند و گندم، از سفال و خشت

كومه‌ها از بافه‌ها و چوب

قصرها از سنگ

تا كه فرزندانش از كرد و بلوچ و فارس

آذري و گيل و خوزي، تركمن يا لر

آريايي‌زادگاني، يادگار فرّ هوشنگ و رخ جمشيد

در كنار هم برآسايند

دست در دست و به هم پيوسته، مثل كوهي از پولاد

تا كه اين پيوند‌ها، پايندگي زايند

*

مادرم پير است، اما در رگش خون جوان زندگي جاري‌ست

در نگاهش شعله‌ زايش

در توان گام او، پايندگي جاري‌ست.

تا زمين مي‌چرخد و خورشيد در كار است، ميرا نيست

دوستت دارم

مادرم، ايران!

.....................................

عليرضا طبائي

  • بازدید: 1383
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گزاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


تبلیغات
تبلیغات
گفتگو و پرسش و پاسخ
تبلیغات
داستانزد ایرانی

آستین بالا زدن

کاری را به صورت جدی آغاز کردن

پیشنهاد
تبلیغات
پیام های کاربران
  • نبرد شاپور ذوالاکتاف با عربان
    دو قرن سکوت که قضیه اش مشخصه نویسنده اش خودش هم بعداً گفت این منابع این کتاب معتبر نیست تاریخ طبری نمی دونم چطور بعضیها به تاریخ طبری استناد میکنند طبری نه مورخ بود و نه کتیبه خوان طبری وقتی واقعه شاپور را گفته چند صد سال از اون قضیه گذشته بوده ، بعنی طبری اون قدر از تاریخ اون زمان میدونسته که آدم عادی این دوره میدونه ، شاید هم ماها بیشتر از او به واسطه کتیبه ها و ترقّيِ علم و تاریخ و کتیبه خوانی ... نمایش / پاسخ
    فرستنده : آزاد
تبلیغات


Your SEO optimized title