میهن نما
میهن نما
گفتاورد

زبان پارسی را چه شده است؟ بدین لطیفی و خوبی؛ که آن معانی و لطایف که در پارسی آمده است، در عربی نیامده است.

شمس تبریزی

کاربردی
پیشنهاد ویژه

خشک  دیدم   بسترِ زاینده رود

بی تأمل از سرم  برخاست دود!

خاطرم  افسرد چون  پژمرده برگ

بار وحشت  طاقتم  از کف  ربود!

قطره های  اشک  بر   رویم   دوید

لکّه های ابر   بر   اشکم  فزود!

نم نمِ باران چو شد   همرازِ   من

دیدمش گریان به حال زنده رود!

رود بودی بر سپاهان همچو  جان

بهر   او   دارم   غم بود  و نبود!

در غم رود اصفهان گرید که  وای

«وای  رودم، وای  رودم  وای رود!!»

آب  تا   افتاده   از    بستر    جدا

مانده   ناراحت  به  بندِ   ناگشود!

رود را بی آب  کِی  دیدن    توان

کو حریری در جهان بی تار و پود؟

رود  را  بی آب  کِی  باشد   صفا

گر نباشد  بر  لبش زیبا  سرود!

رود  گر  وا  مانَد    از    لالائیش

کِی  تواند  اصفهان  بی او غنُود؟

پل بُود بشکسته دل در هجر  آب

آب  بفرستد  به پل  صدها درود!

رود  و  پل از  هم  جدا  افتاده اند

هر  یکی  نالان ز جمعی نا ستود!

پل  ندارد  طاقتِ   هجرانِ    آب

از خدا  خواهد  وصالش  زود زود

مرد  و  زن  زین  ماجرا  آشفته اند

سیر از سِیرند  و  از گفت و  شنود

چون  شود  زرّینه رود ۱ از آب پُر

اصفهان رقصان شود با چنگ و رود

بار  الاها    جاودان    پاینده دار

اصفهان    را    همرَه   زاینده رود

ادیب برومند – شهریور ۱۳۹۰ خورشیدی

ادیب برومند

  • بازدید: 1444
 

دیدگاه ها 

 
0 #1 farkhondeh baghvardani 06 مهر 1390 ساعت 02:06
برای مردم اصقهان که غم رودخانه زاینده رود را بر نمی تابند
پاسخ دادن به این دیدگاه
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ از شما می خواهیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ پرسشهای خود را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه ها پس از بررسی (از 1 تا 72 ساعت) نمایش داده می شود.


گفتگو و پرسش و پاسخ
داستانزد ایرانی

با یک تیر دو نشان زدن

در موردافرادی که با یک عمل دو کار را انجام می دهند میاید

پیشنهاد
دیدگاه کاربران
  • دبیره ی امروز ما، الفبای عربی یا الفبای آریایی؟
    نخست باید اعتراف کنم که اطلاعاتی که داده شده بسیار جالب و آموزنده بود. اما چند نکته را به عرض خوانندگان میرسانم شاید کمی جای تٱمل برای آنها باشد. اول این که حروف الفبا یا رسم الخط فقط یک قرارداد است برای این که سایر افراد بتوانند منظور نویسنده را متوجه شوند. این که این قرارداد چه اسمی دارد، از کجا آمده، ارزش و اهمیت زیادی ندارد و مهمتر از آن آشنایی با زبانی است که آن متن بدان نواشته شده است. برای مثال اکثر مردم اروپا از حروف لاتین برای نوشتن استفاده میکنند اما هرگز یک آلمانی وقتی متنی به زبان اس... نمایش / پاسخ
    فرستنده : فرزندی از ایران


Your SEO optimized title