میهن نما
میهن نما
گفتاورد

حافظ شیرازی

آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است : با دوستان مروت با دشمنان مدارا

حافظ شیرازی

کاربردی
پیشنهاد ویژه

کتیبه 12 سطر به خط میخی پارسی راجع به حفر ترعه بین رود نیل و بحر احمر که در زیر کتیبه به خط و زبان ایلامی (عیلامی) هم کنده شده، بر یک طرف لوح سنگ سماق، در فاصله 33 کیلومتری از سوئز در مصر قدری به طرف غربی ترعه کنونی پیدا شده است. پشت آن به خط قدیم مصری، همان مضمون به طرز مفصل‌تری نقر گردیده است.

بند 1ـ خدای بزرگ [است] اهورامزدا، که آن آسمان را آفرید، که این زمین را آفرید، که مـردم را آفرید، که شادی را قرار داد [آفرید]، که داریوش را شاه کرد، که به داریوش شاه شهریاری را، که بزرگ [و] دارای اسبان خوب و مردان خوب است، ارزانی فرمود.

بند 2ـ من داریوش، شاه بزرگ [هستم]، شاه شاهان، شاه کشورهای دارای همه‌گونه مـردم، شاه در این زمین بزرگ دور و دراز، پسر ویشتاسپ، هخامنشی.

بند 3 ـ داریوش شاه می‌گوید: من پارسی هستم. از پارس مصر را گرفتم. فرمان کندن این ترعه را دادم، از رودخانه ‌[ای] به نام نیل، که در مصر جاری است،‌ تـا دریایی که از پارس می‌رود، پس آن ترعه کنده شد، چنان که فرمان دادم، و کشتی‌ها از مصر از وسط این ترعه به سوی پارس روانه شدند. چنان که مرا میل بود.

  • بازدید: 2765
 

دیدگاه ها 

 
+4 #1 مهرزاد 24 امرداد 1390 ساعت 08:29
دوستان عزیز، کپی و پیست که می کنید، مراقب جهت پرانتز و کروشه باشید!!
پاسخ دادن به این دیدگاه
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ از شما می خواهیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ پرسشهای خود را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه ها پس از بررسی (از 1 تا 72 ساعت) نمایش داده می شود.


برگ نخست سنگ نبشته ها سنگ نبشته داریوش شاه در آبراهه سوئز
گفتگو و پرسش و پاسخ
داستانزد ایرانی

ریگي در کفش داشتن

اشاره به افرادی که با نقشه ای از پیش در پی فریب دیگران اند

پیشنهاد
دیدگاه کاربران
  • سندی درباره شیوه حمله اعراب به ایران
    اصالت نوشته، ابراهیم پاشای بابان (1198 – 1218 هجری)‌که به سال 1199 هجری هنگامی که سلیمانیه را احداث نمود در هنگام کند و کاوکارگران پوست پاره ای را در یکی از غارهای جیشانه پیدا کردند که چون ارزش آنرا نمی دانستند آنرا به یک جوان انگلیسی که برای گشت و گذار به آنجا آمده بود فروختند و آن جواانن پوست پاره را به لندن برد و سپس معلوم شد که در آن پوست پاره قطعه شعری به خط پهلوی(کردی باستان) نوشته شده و آنگاه آنرا برای روزنامه شرق نزدیک فرستاد و در آنجا منتشر کرد. پس از آن ملک الشعرای بهار (1308 – 1372 هج... نمایش / پاسخ
    فرستنده : شهریار


Your SEO optimized title