میهن نما
میهن نما
گفتاورد

عزیزاله جوینی

شاهنامه تنها کتابی است که در آن هیچ اختلافی دربارة مذاهب و ادیان نیست؛ فردوسی هرگز به دین کسی اهانت نکرده و آن را خوار نشمرده است .شاهنامه کتابی است که در حقیقت سند ایران و هم تاریخ این کشور است. این کتاب را باید خواند و یاد گرفت و جزء وظایف ملّی خود دانست و در حوزه ها و دانشگاه ها به آن کتاب جایگاهی ویژه داد،

روانشاد عزیزاله جوینی

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
میانگین امتیار کاربران: / 2
بسیار بدبسیار خوب 

زندگي حافظ با بعضي ناملايمات و مخالفت حسودان با وي همراه بوده است . راز ماندگاري آثار حافظ در ارتباط با قرآن و تاثيرپذيري وي از قرآن است حافظ در روزگار خود با بسياري از زاهدان خشك روبرو بوده است.زاهدان خشك، به ظاهر غزل‌هاي حافظ نگاه مي‌كردند به دليل همين نگاه ظاهري ، با حافظ مخالف بودند حافظ نيز با همين افراد مبارزه مي‌كرد و به نقد آنان مي‌پرداخت.


واعظاني كه حافظ آنان را سرزنش مي‌كرد كساني بودند كه حافظ را سرزنش و اشعار وي را منع مي‌كردند.

پس از مرگ حافظ از دفن وي در قبرستان مسلمانان جلوگيري كردند در تفألي كه به ديوان حافظ زدند غزلي با مطلع "اگر چه غرق گناه است مي رود به بهشت" آمد. پس از تفأل بر ديوان حافظ و آمدن اين غزل، مردم متوجه شخصيت وي شدند.
آنچه شاعران بايد از شعر حافظ بياموزند تركيبات، تصاوير و انديشه‌اي است كه حافظ در اشعارش به كار برده است.

عباس براتي‌پور

  • بازدید: 6026
 

دیدگاه ها 

 
+2 #1 یاسی 04 فروردین 1393 ساعت 19:13
بد نبود.
پاسخ دادن به این دیدگاه
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گزاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


برگ نخست گذشته ی ایران جلوگیری از دفن حافظ در قبرستان مسلمانان
تبلیغات
تبلیغات
گفتگو و پرسش و پاسخ
تبلیغات
داستانزد ایرانی

احتیاط شرط عقل است

خردمند در هر کاری احتیاط می کند

پیشنهاد
تبلیغات
پیام های کاربران
  • دیدگاه های شهروند افغان درباره ی ایران و ایرانیان
    ایران سرزمین همه پارسی گویان است و ما افغانها نیز «پارسی وان» هستیم ما را در افغانستان که به زبان فارسی دری صحبت می کنیم «پارسی وان» خطاب می کنند. در کتاب های تاریخ چاپ افغانستان، نام قدیم افغانستان را آریانا (ایران) ذکر کرده اند. یعنی سرزمین آریاها...در دوره اسلامی سرزمین ما را خراسان می نامیدند و اکنون افغانستان اش کرده اند... نمایش / پاسخ
    فرستنده : حسن
تبلیغات


Your SEO optimized title