میهن نما
میهن نما
گفتاورد

استاد غلامحسین یوسفی

کسی که ملت و مملکت خود را بحقیقت بشناسد، آنرا آگاهانه دوست خواهد داشت و هیچ انگیزه ای موجب نخواهد شد این پیوند در وجود او سستی گیرد. برعکس آنکه با مردم این مرز و بوم و روح و فکر آنها و فرهنگ ایران آشنا و بدان دل بسته نیست به اندک چیزی فریفته می شود و از ملت و وطن خود می گسلد . نمونه  آن را در بر خی از جوانان ما می توان یافت که خود را بدان راضی کرده اند که در کشوری دیگر ، شغلی دارند و خانه و اتوموبیلی و همسری غالبا بیگانه ، غافل از آنکه اگر تا پایان عمر هم در آن سرزمین خدمت کنند مردم آن دیار هرگز آنان را در خود جذب نخواهند کرد و از خودشان نخواهند شمرد . نتیجه آن که از خانه مانده اند و از بیگانه رانده.

شادروان استاد غلامحسین یوسفی

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
میانگین امتیار کاربران: / 0
بسیار بدبسیار خوب 

کاروانسرای دیرگچین در شرقی‌ترین مسیر ارتباطی قم به سمت ری و تهران جدید قرار دارد.بر بنیاد داده های تاریخی، ساخت این کاروانسرا بهنگام «اردشیر ساسانی» باز میگردد، حتی کاوش‌های باستان شناسی و پژوهش های معماری در این سازه ی تاریخی نشانه‌هایی از دوره ی ساسانی را نمودار کرده و اگر چه قرار گرفتن این سازه در مسیر جاده ی ابریشم در سفرنامه‌های زیادی مانند "ابن‌حوقل" و "استخری" آمده است.

این کاروانسرا در دوره ی سلجوقی به شکل اساسی بازسازی شد و به گونه ی یک کاروانسرای چهار ایوانی با حیاط مرکزی درآمد و پس از آن در دوره ی صفویه دگرگونیها و افزودنهایی در آن انجام گرفت و این کار تا دوره ی قاجار ادامه داشت. در زمان ناصرالدین شاه، صدراعظم او «میرزا علی اصغرخان امین السطان» راه تاریخی قم به ری را از مسیر کاروانسرای دیرگچین به مسیر علی‌آباد تغییر داد و موجب شد که این بنا پس از حدود 17 قرن از رونق افتاده و به مرور متروک شود.

و شاید همین متروکه شدن تدریجی بود که به عشایر محلی اجازه داد حدود 200 سال این مکان را برای نگهداری گله‌های شتر خود استفاده کنند و شترها در این سال‌ها بخش بزرگی از دیوارهای بنا را سائیدند، تا زمانی‌ که دو باستان‌شناس ایرانی و خارجی «دکتر کیانی» و «ماکسیم سیرو» این سازه را کشف کردند.

و سرانجام در یکم مهر 1382 به شماره 10480 به ثبت رسید و از همان زمان زیر دیدِ اداره ی میراث فرهنگی استان تهران درآمد و مرمت‌های اضطراری‌اش آغاز شد، تا دو سال بعد که با مستقل شدن قم، مالکیت این بنای تاریخی به میراث فرهنگی استان قم رسید و "مادر کاروانسراهای ایران" را از خطر تخریب قطعی نجات پیدا کرد.

وسعت «دیرگچین» حدود 10 هزار متر مربع است و خدمات تقریبا کاملی برای کسانی که در طول سفرهای خود از این منطقه استفاده می‌کرده‌اند، داشته و هنوز دارد. از مسجد گرفته تا شترخوان‌ها،‌ حیاط خلوت مخصوص مهمانان ویژه که با دو نیم کردن شترخوان‌ها ایجادش کرده‌اند، آسیابی که حالا دیگر سنگ ندارد و سرویس‌های بهداشتی امروزی؛ آن‌هم از یکدیگر مجزا و آب‌انباری که بیرون از کاروانسرا و در چند قدمی آن است، به اعتقاد باستان‌شناسان همین وسعت زیاد و خدمات زیادش باعث شده تا به او لقب «مادر کاروانسراهای ایران» بدهند.

هرچند ممکن است کاروانسراهایی به تعداد انگشتان دست در کشور با این مشخصات باشند، اما همه این خدمات را ندارند، به خصوص دیوار حائلی که بین کاروانسرا از تل‌های خاک ایجاد کرده‌اند تا از آسیب زدن به این بنا با سیل و بادهای شدید و شن جلوگیری کنند.

کاروانسرای دیرگچین

  • بازدید: 410
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گزاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


برگ نخست یادگارهای فرهنگی کاروان سرای دیرگچین ، سازه ای کهن سال
تبلیغات
تبلیغات
گفتگو و پرسش و پاسخ
تبلیغات
داستانزد ایرانی

دیوار موش دارد ، موش هم گوش دارد

برای پیشگیری از فاش شدن ، رازها و سخنان نهانی را نباید با آواز بلند گفت

پیشنهاد
تبلیغات
تبلیغات
پیام های کاربران
  • شاهنامه به زبان ساده
    اگرشما اشعار فردوسی را بخوانید متوجه می شوید که او مسلمان بوده من برای شما مثالی را می آورم: تو را دانش دین رهاند درست/ در رستگاری ببایدت جست به گفتار پیغمبرت راه جوی/ دل از تیرگیها بدین آب شوی که من... نمایش / پاسخ
    فرستنده : گردآفرید
تبلیغات


Your SEO optimized title