میهن نما
میهن نما
گفتاورد

هوشنگ طالع

ما امروز بايد به اين نتيجه برسيم كه تنها دوست ملت ايران در سرتاسر اين جهان، ملت ايران است يعني ما نه دوست هميشگي داريم، نه دشمن هميشگي. بسته به حركاتي كه مي كنيم و بسته به منافع ملي ما در آن زمان، اينها مي توانند تغيير كنند. چيزي را بايد بدانيم كه تنها ياور ما ملت ايران است. حالابايد راه هايي در پيش بگيريم كه با اين ملت در آشتي كامل و صلح و صفاي كامل به سر ببريم. هويت ملي خود را بازيابي كنيم. اين عاملي است كه اين ملت را تا امروز نگه داشته است.

دکتر هوشنگ طالع

کاربردی
تبلیغات
شاهنامه ی فردوسی
تبلیغات
ایران امروز جشن سده در روستاي جاورتن
میانگین امتیار کاربران: / 0
بسیار بدبسیار خوب 

مردم روستا(جاورتن و روستاهاي همسايه) 2 ماه از زمستان را چله مي نامند،دوره اي 60 روزه كه از آغاز دي ماه سر مي گيرد و سرانجام در آغاز اسفند پايان مي پذيرد.البته اين پايان كار نيست چراكه اين چرخه ي 60 روزه خود به دو برهه ي 40 روزه (= چله بزرگ / آغاز ديماه تا 10 بهمن) و 20 روزه ( چله كوچك يا خرد / 10 بهمن تا آغاز اسفند) بخش ميشود.

آغاز چله ي كوچك يا خرد يعني دهمين روز از بهمن ماه همزمان است با جشن باشكوه و كهني كه در ادامه به بررسي چندوچون آن مي پردازيم؛جشن سده؛جشني كه پيشينه اي بس كهن در فرهنگ والا و ديرنده ي ايرانزمين دارد و در گويش جاورتني با لغزشي آشكار سره خوانده مي شود.اين جشن برخلاف آن چه برخي از پژوهشگران مي انديشند و مي نويسند جشني كاملا ملي و ميهني است يعني هيچ گونه وابستگي اي به هيچ دين و آيين خاصي ندارد بلكه همچون نوروز برخاسته از ژرفاي جامعه ي ايراني است.چرائي برگزاري اين جشن هم اين است كه به باور ايرانيان كهن با پايان يافتن چله ي بزرگ - كه اوج سرماي استخوان سوز زمستان است - زمين اندك اندك رو به گرمي مي رود. يا به گفته ي مردمان ده ( جاورتن):زمين از خودش گرم ميشود.نكته اي كه امروزه با روشها و برهانهاي دقيق علمي اثبات شده است كه ما از بازگفت آن چشم مي پوشيم.به هر روي ايرانيان و همسو با ايشان مردم روستاي جاورتن به پاس اين فرخندگي ارجمند در چنين روزي بر بام خانه هاي خود آتش مي افروزند و گرداگرد آن به خواندن سرودهاي محلي و ايراني گوناگون مي پردازند ... البته آنچه پرس و جوهاي من بدست مي دهد اين است كه اين آيين نيك در گذشته هاي نه چندان دور (شايد كمتر از 5 سال پيش) با شور و شكوه بيشتري برگزار مي شده است.چنان  كه مردمان ده پيش از تاريك شدن هوا با ريسمان و تيشه و داس به دامن دشت و صحرا مي رفته اند و هيزم ويژه ي اين روز را _ كه آنهم سره نام دارد- مي چيده اند و به روستا مي آورده اند،روي پشت بام كمتر خانه اي هم آتش روشن نمي شده و كمتر كسي هنگام زبانه كشيدن آتش در خانه مي مانده است.

فرستنده نوشتار به مهرمیهن : مجتبی - بن مایه : javartan.blogfa.com

  • بازدید: 981
 

دیدگاه خود را بنویسید

▒ خواهشمندیم :
◄ دیدگاه های خود را در پیوند با همین جستار بنگارید.
◄ برای سپاسگزاری یا گله گذاری از جستار ، از امتیازدهی بهره ببرید.
◄ از فرستادن دیدگاه های همانند (تکراری) بپرهیزید.
◄ چنانچه پرسشی دارید آن را در انجمن پرسش و پاسخ برشمارید.
--------------------------------------------------------
√ مهرمیهن در ویرایش دیدگاه ها آزاد است.
√ دیدگاه های شما پس از بررسی نمایش داده می شود.


تبلیغات
تبلیغات
گفتگو و پرسش و پاسخ
تبلیغات
داستانزد ایرانی

دندون اسب پیشکش را نمی شمارند

اگر ارمغان و هدیه ای از کسی گرفتی نباید بر کم و کسر هدیه خرده بگیری

پیشنهاد
تبلیغات
تبلیغات
پیام های کاربران
تبلیغات


Your SEO optimized title