آیا پسوند -ان اندر همه‌ی واژه‌ها آمدن میتواند؟

+1 تراز
159 بازدید
آغاز گفتمان آذر 11, 1395 در زبان و گویش از سوی ورجاوند (739 تراز)
ویراست در 6 شهریور 1398 از سوی ВОСПУҲР
آیا ان اندر درختان، اندر واژه‌های بیجان نیز آمدن میتواند؟

برای نمونه :

نسکان

ابزاران

3 پاسخ

0 تراز
پاسخ داده شده آذر 13, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,543 تراز)
ویراست در 4 شهریور 1398 از سوی ВОСПУҲР
اگر نشانگان الفنج اندر زبانان اوستاییک و باستان پارسیک  را بجویید "-ها" را نخواهید یافتن. تنها نشانۀ الفنج اندر اکنونیک زبان ما "-ان" است. ندانم نخستین کَرَت (بار) چه کس-ی این هَند (قاعده) جاندار و بیجان را برای -ها و -ان سازانده است؟
دارای دیدگاه آذر 17, 1395 از سوی ورجاوند (739 تراز)
اندر کردیک سُرانی همه‌ی واژه‌ها را با ان میاَلفنجند.
0 تراز
پاسخ داده شده 2 شهریور 1398 از سوی InfiniteDays (80 تراز)

درود بر شما، ببخشید یکم دیر شده ولی هیچ بون-ی (از برهان قاطع: فرق میان دو چیز. فرق داشتن: بونیدن، فرق گذاشتن: بوناندن) میان -ان و ها برای پسوند نشانه ی الفنج نیست. -ان و ها هر دو از پارسی باستان به ما رسیده اند. 

Šahrēstānīhā ī Ērānšahr: یکی از نوشته های دیرینه ی پهلوی هست که به زبان امروزی میشه: شهرستان های ایرانشهر. 

 

ها پسوند قید ساز هم هست، نمونه: تنها (تن+ها).

پارسی دری: دوستانه

پهلوی: dōstīhā (دوستها)

دارای دیدگاه 4 شهریور 1398 از سوی ВОСПУҲР (1,543 تراز)
ویراست در 6 شهریور 1398 از سوی ВОСПУҲР
همان گونه که گفتم اندر پارسیک باستان پسوند -ها برای الفنج نبوده است.

اندر میانیک پارسیک (پهلویک ساسانیک) تنها هنگام-ی که نزدیک مرگ بود از پسوند -ها برای الفنج(جمع) بهره‌وری ببود.

«شهرستانان ایرانشهر» نیز شاید کم-ی پیش از پدیداری اسلام نوشته ببوده است و گاسانه (احتمالن) اگر بنیاد آن کهنتر میبوده بوده است سپس زوان آن دیگرگون ببوده است.
0 تراز
پاسخ داده شده 4 شهریور 1398 از سوی InfiniteDays (80 تراز)

همانگونه که من گفتم،ها و ان هردو از زبان پارسی باستان به ما رسیده اند. درپارسی باستان -ها(ahā) نشانه ی الفنج برای فاعل بوده و-ان(ānam) نشانه ی الفنج برای مالکیت بوده. پسوندام(مردم=مرد+ام) هم ازپارسی باستان به ما رسیده، ولی دیگر در زندگی روزمره بکارگرفته نمیشه.

دارای دیدگاه 6 شهریور 1398 از سوی ВОСПУҲР (1,543 تراز)
āha , -āh- اواز پس از واژگان-ی میامده اند که به «ā» انجافته بودند. این پسوند به پارسیک نو نِرَسیده است. از چند گونه ی الفنج پارسیک باستان اِواز (فقط) «-ان» از «ānām-» به پارسیک نو رسیده است. که اینجا نشانه ی الفنج «ām-» است نه «ān-». اگر «-ها» از «āha-» میبود از همان آغاز برای الفنج اندرورزیدی نه سانواژه (قید). این پسوند میانیک پارسیک نیز اندر بنیاد «īhā-» بوده است و با «ī» میاغازیده است نه با «ā». تا اندازه-ای که من میدانم «مردم» نخست «مرتُخم» بوده است.

گفتمان های پیشنهادی

+2 تراز
5 پاسخ
آغاز گفتمان دی 21, 1395 در زبان و گویش از سوی ВОСПУҲР (1,543 تراز)
0 تراز
2 پاسخ
آغاز گفتمان خرداد 1, 1396 در زبان و گویش از سوی pooya (112 تراز)
0 تراز
1 پاسخ
آغاز گفتمان امرداد 3, 1395 در زبان و گویش از سوی فرزند ایران (2,060 تراز)
+3 تراز
3 پاسخ
آغاز گفتمان خرداد 16, 1395 در زبان و گویش از سوی mziefum1372 (226 تراز)
...